16.2 C
Polska
poniedziałek, 27 maja, 2024

Mniejsze i większe wspólnoty – scenariusz godziny wychowawczej dla uczniów klas VI-VIII

Cele:

  • poszerzenie wiedzy na temat wspólnot tworzących społeczeństwo i płynących z nich korzyści,
  • budowanie poczucia wspólnoty i przynależności do grupy.

Metody pracy:

  • słowne – rozmowa kierowana, dyskusja, instrukcja,
  • czynnościowe – aktywnego działania, metoda gier i zabaw.

Formy pracy:

  • praca z całą grupą,
  • praca w małych zespołach.

Środki dydaktyczne:

  • karteczki w sześciu kolorach,
  • pisaki,
  • załączniki/kartki papieru,
  • w zależności od zasobów szkoły – tablety, laptopy lub encyklopedie/słowniki języka polskiego,
  • kłębek włóczki.

Przygotowanie:

  • uczniowie wraz z prowadzącym siedzą w kręgu.

Proponowany przebieg zajęć:

1. Część wstępna: Kto tak jak ja

      Zabawę rozpoczyna prowadzący, stając w środku kręgu utworzonego przez pozostałych uczestników. Wypowiada zdanie: Kto tak jak ja, kończąc je w wybrany przez siebie sposób, np. kto tak jak ja, ma brata – osoby, których dotyczy zdanie, wstają i zamieniają się miejscami. Rolę prowadzącego przejmuje osoba, która nie zajęła krzesełka po zamianie miejsc.

      Po zakończonej zabawie prowadzący kieruje uwagę uczniów na fakt, że dzięki zabawie możliwe było odkrycie wspólnych cech łączących różne osoby w zespole klasowym.

      2. Część główna: Porozmawiajmy o wspólnocie

      • Uczniowie tworzą grupy poprzez losowanie spośród karteczek w sześciu różnych kolorach.

      a) Każda z grup otrzymuje wykaz słów, jej zadaniem jest zidentyfikowanie w nich wspólnej cechy/części:

        Grupa 1:

        KOTLINA KOTLET KOTARA KOTKA

        Grupa 2:

        KOMPAS IMPAS PASŁĘK PASEK

        Grupa 3:

        BUDZIK DZIKUS GOŹDZIK MŁODZIK

        Grupa 3:

        BAMBUS REBUS GLOBUS GARBUS

        Grupa 4:

        NALEWAĆ ZLEW LEWY DOLEWKA

        Grupa 5:

        SERIA KSERO KONSERWA KAROSERIA

        Grupa 6:

        MAKARON MAKÓWKA MAKRAMA MAKATKA

        Uczniowie ponownie losują kartki, tworząc nowe grupy.

        b) Uczniowie w nowych zespołach tworzą własne definicje słowa wspólnota. W tym celu mogą posłużyć się słownikami i encyklopediami w wersji analogowej lub elektronicznej.

        Zespoły prezentują swoje ustalenia. Prowadzący lub chętny uczeń dokonuje ich podsumowania, wyłuskując treści powtarzające się we wszystkich zaprezentowanych wersjach.

        Uczniowie po raz kolejny tworzą grupy poprzez losowanie.

        c) Tym razem każdy zespół otrzymuje zadanie związane z przeanalizowaniem wybranego rodzaju wspólnoty, zapisuje najważniejsze jej cechy i składowe (załącznik nr 1).

        Po zakończeniu tej części pracy, na kolejnej karcie przedstawiającej cegłę (załącznik nr 2) uczniowie wypisują korzyści wynikające z uczestnictwa w danej wspólnocie.

        d) Uczniowie, wykorzystując wypełnione karty pracy, budują symboliczny mur korzyści, jakie daje przynależność do różnego rodzaju wspólnot.

        3. Część podsumowująca – „Jestem w społecznej sieci”

        Uczniowie siedzą w kręgu, podają sobie kłębek włóczki, kończąc zdanie: „Do naszej wspólnoty wnoszę …” – w ten sposób powstaje pajęczyna łącząca poszczególne osoby. Po zakończeniu zabawy zadaniem uczestników jest rozplątanie sznurka.

        Załącznik 1

        Załącznik 2

        Netografia:

        https://wklasie.uniwersytetdzieci.pl/scenariusz/po-co-mi-wspolnota, dostęp z dnia 05.05.2024

        https://kulczykfoundation.org.pl/edukacja, dostęp z dnia 12.05 2024


        Autorka: Urszula Wesół – pedagog

        Szkoła Podstawowa – portal dla nauczycieli

        Innowacja pedagogiczna metodyczna pt. „Lekturownik, czyli lekturowy niezbędnik ucznia”

        Praca z „Lekturownikiem” jako metoda wspierająca uważne i krytyczne czytanie przez uczniów lektur szkolnych.

        Nazwa szkoły: Szkoła Podstawowa im. ks. mjr. Franciszka Łuszczki w Lubeni

        Realizator innowacji: Agata Kappel

        Przedmiot: język polski

        Data wprowadzenia: wrzesień 2021 r.

        Data zakończenia: kwiecień 2024 r.

        Zakres innowacji:

        Adresatami innowacji są uczniowie klasy czwartej (potem piątej i szóstej)

        Czas realizacji innowacji:

        Obejmuje okres od września 2021 do kwietnia 2024 – z możliwością kontynuacji w kolejnych latach oraz/lub innych klasach.

        Zajęcia z wykorzystaniem innowacyjnej metody odbywać się będą w ramach zajęć języka polskiego, na których omawiana będzie szkolna lektura.

        • Innowacja została zainspirowana metodą p. Samanty Dryi-Zabielskiej opisaną na jej blogu http://www.edukacjazpasja.pl/oswoic-lektury-szkolne-lekturownik/

        Motywacja wprowadzenia innowacji:

        Niniejsza innowacja ma zachęcać i motywować uczniów do uważnego, aktywnego i krytycznego czytania utworów literackich.

        Inspiracją do opracowania innowacji stały się przede wszystkim wymagania stawiane nauczycielom języka polskiego w nowej podstawie programowej:

        „Zadaniem nauczyciela języka polskiego na II etapie edukacyjnym jest przede wszystkim wychowywanie świadomego odbiorcy i uczestnika kultury, szczególnie dzieł literackich. (…) W swojej pracy powinien wykorzystywać metody (…) które wspomagają rozwój samodzielnego docierania do informacji  i prezentowania efektów kształcenia przez uczniów”.

        Opis innowacji:

        I. Wstęp.

        Kiedy utwór literacki zostaje „wciągnięty” na listę lektur, zyskuje piętno książki, którą trzeba przeczytać. Przymus sprawia, że gdzieś znika przyjemność, która powinna towarzyszyć obcowaniu z literaturą. Uczniowie muszą zapoznać się z tekstem w określonym czasie, zapamiętać najważniejsze szczegóły, wykazać się znajomością treści utworu na sprawdzianie. Często, przytłoczeni nawałem obowiązków, po książkę, którą trzeba przeczytać, sięgają pod koniec dnia, gdy ich percepcja jest już ograniczona, niewiele z niej rozumieją, ale udają, że czytają…

        Dotychczasowa praktyka skłoniła mnie do przemyśleń na temat efektywności metod pracy z lekturą stosowanych do tej pory. Innowacja ma na celu wypracowanie u uczniów nawyku aktywnego czytania, by utwory, z którymi się stykają, były przez nich jak najpełniej zrozumiane. Chciałabym ich nauczyć, w jaki sposób planować spotkanie z tekstem, by poświęcony na nie czas był jak najefektywniej wykorzystany.

        II. Założenia ogólne.

        Innowacja skierowana jest do uczniów klasy czwartej szkoły podstawowej, którzy uczyć się będą przy pomocy „Lekturownika”, czyli dodatkowego zeszytu, w którym będą notowali odpowiedzi na pytania wspierające odbiór utworu, swoje spostrzeżenia podczas czytania, a także informacje zgromadzone podczas omawiania tekstu na lekcji. Notatki będą sporządzane w różnych formach, z wykorzystaniem map myśli i myślenia wizualnego.

        Na początku roku uczniowie zostaną zapoznani z założeniami nowej metody pracy. Wspólnie z nauczycielem ustalą terminy omawiania kolejnych lektur. Zamiast tradycyjnego testu ze znajomości treści, uczniowie zaprezentują swoje Lekturowniki na forum klasy oraz dokonają oceny koleżeńskiej projektów.

        III. Cele innowacji.

        Cel główny:

        Wyrabianie i rozwijanie zdolności rozumienia utworów literackich.

        Cele szczegółowe:

        • Rozwijanie umiejętności samodzielnego docierania do informacji, dokonywania ich selekcji, syntezy oraz wartościowania,
        • Rozwijanie umiejętności krytycznego myślenia i formułowania opinii,
        • Kształcenie nawyków porządkowania zdobytej wiedzy i jej pogłębiania,
        • Rozwijanie umiejętności samodzielnej prezentacji wyników swojej pracy.

        IV. Metody i formy.

        Metody pracy:

        • Praca z tekstem,
        • Sketchnoting – myślenie wizualne,
        • Pokaz – prezentacja Lekturownika,
        • Notatka jest kolorowa, przybiera różne formy graficzne: wklejki, mapy mentalne, drzewko decyzyjne, gra planszowa, zapis w formie zdań, gwiazda, tabela, rysunek.

        Formy pracy:

        • indywidualna,
        • grupowa.

        V. Przewidywane osiągnięcia (korzyści z wdrożenia innowacji).

        Tworzenie i korzystanie z Lekturownika przyczyni się do tego, że uczeń:

        • będzie znał treść lektur obowiązkowych dla danego etapu nauczania,
        • będzie czytał teksty ze zrozumieniem,
        • będzie zadawał pytania do nowo poznanego tekstu,
        • będzie wynotowywał z lektury istotne cytaty,
        • będzie potrafił uzasadnić, dlaczego książka mu się podobała/nie podobała,
        • będzie pogłębiał wiedzę o autorach tekstów i epokach literackich,
        • będzie prezentował efekty swojej pracy na forum klasy,
        • będzie tworzył notatki z wykorzystaniem metody myślenia wizualnego,
        • rozwinie kreatywność, umiejętność uczenia się oraz umiejętność wyznaczania celów, planowania działań i dążenia do ich realizacji.

        VI. Ewaluacja.

        Celem ewaluacji będzie zdiagnozowanie sukcesów i niepowodzeń metody oraz poinformowanie rady pedagogicznej i zainteresowanych rodziców o jej wynikach. Badanie efektywności założonych celów innowacji odbędzie się poprzez:

        • obserwację uczestników programu,
        • wywiad z rodzicami,
        • ankiety dla uczestników programu,
        • ocenę koleżeńską.

        VII. Spodziewane efekty.

        Wśród zakładanych efektów stosowanej metody jest poprawa rozumienia czytanych tekstów literackich przez uczniów, rozwój kreatywności czwartoklasistów, nabycie umiejętności selekcji informacji, a także samodzielnego tworzenia pełnych i atrakcyjnych notatek z lektury oraz prezentowania ich na forum klasy.

        VIII. Podsumowanie.

        Dzięki innowacyjnej metodzie pracy z lekturą kształtowane będą kompetencje kluczowe: porozumiewania się w języku ojczystym, umiejętność uczenia się oraz kreatywność i przedsiębiorczość. Uczniowie, obdarzeni zaufaniem przez nauczyciela, który zachęci ich do samodzielnej interpretacji lektury przed jej omówieniem, poczują odpowiedzialność za proces uczenia się. Na lekcjach języka polskiego pojawi się więcej przestrzeni na dzielenie się refleksjami czytelniczymi i dyskusje o literaturze. Uczniowie w dużej mierze samodzielnie będą planować proces czytania lektury i opracowywać swoje notatki. Swoboda w wyborze ich formy wzbudzi kreatywność i zachęci do szukania najbardziej efektywnej metody uczenia się. Prezentacja Lekturownika będzie okazją do wystąpień publicznych i wyrażania własnych opinii na temat prac kolegów z klasy. Uczniowie wzmocnią poczucie własnej wartości i zyskają pewność, że dobrze przygotowują się do pierwszego w ich życiu poważnego egzaminu.

        Autor: Agata Kappel – Czytelniczka Portalu

        Działania na potęgach i pierwiastkach – scenariusz lekcji matematyki w klasie VII

        I. Ustalenia wstępne:

        Przedmiot: matematyka     

        Klasa: klasa 7 

        Szkoła: Szkoła Podstawowa w Gdańsku 

        Nazwa i numer programu: Matematyka w Punkt. Klasa 7 WSiP, w wykazie MEN: 1172/4/2023

        II. Podstawowe informacje dot. zajęć:

        Temat zajęć: Działania na potęgach i pierwiastkach.

        Cel główny zajęć: 

        Kształtowanie umiejętności wykonywania działań na potęgach i pierwiastkach

        Cele operacyjne:

        Treści nauczania zawarte w podstawie programowej:  

        1. Potęgi o podstawach wymiernych. Uczeń:
          • zapisuje iloczyn jednakowych czynników w postaci potęgi o wykładniku całkowitym dodatnim;
          • mnoży i dzieli potęgi o wykładnikach całkowitych dodatnich;
          • mnoży potęgi o różnych podstawach i jednakowych wykładnikach;
          • podnosi potęgę do potęgi.
        2. Pierwiastki. Uczeń:
          • oblicza wartości pierwiastków kwadratowych i sześciennych z liczb, które są odpowiednio kwadratami lub sześcianami liczb wymiernych;
          • szacuje wielkość danego pierwiastka kwadratowego lub sześciennego oraz wyrażenia arytmetycznego zawierającego pierwiastki;
          • oblicza pierwiastek z iloczynu i ilorazu dwóch liczb, wyłącza liczbę przed znak pierwiastka i włącza liczbę pod znak pierwiastka;
          • mnoży i dzieli pierwiastki tego samego stopnia.

        Metody pracy:

        pogadanka, e-test „Pierwiastki i potęgi na początek” z wykorzystaniem qr kodu, metody aktywizujące: zadanie grupowe z kodami – bloksy „Drzewo z pierwiastków”, ćwiczenia doskonalące umiejętności wykonywania działań na potęgach i pierwiastkach  

        Formy pracy:

        praca w grupach, praca samodzielna, praca z całą klasą        

        Środki dydaktyczne:

        podręcznik Matematyka w punkt. Klasa 7 Ewa Dębicka, Małgorzata Mularska, Bożena Winiarczyk, zadanie indywidualne na smartfonach – e-test „Pierwiastki i potęgi na początek” z wykorzystaniem qr kodu przygotowany w aplikacji Wordwall; zadanie grupowe z kodami – bloksy „Drzewo z pierwiastków”, zadania z zakresu działań na potęgach i pierwiastkach stworzone na potrzeby lekcji

        III. Przebieg zajęć:

         Czynności nauczycielaCzynności ucznia
        Faza wstępna 
        1. Czynności organizacyjne.Nauczyciel przygotowuje się do zajęć. Sprawdza obecność.Uczniowie przygotowują się do zajęć.
        2. Podanie tematu i celu lekcji.Nauczyciel podaje temat i omawia cele lekcji.Uczniowie zapisują w zeszytach temat lekcji.
        Faza realizacyjna 
        1. E-test „Pierwiastki i potęgi na początek” z wykorzystaniem qr kodu.Nauczyciel objaśnia zadanie wprowadzające do tematu. Wyświetla e-test „Pierwiastki i potęgi na początek”, z wykorzystaniem qr kodu, na tablicy interaktywnej, a następnie omawia wyniki.Uczniowie na smartfonach, wykorzystując qr kod, rozwiązują indywidualnie e-test „Pierwiastki i potęgi na początek”.
        2. Realizacja zadania grupowego z kodami – bloksy „Drzewo z pierwiastków”.Nauczyciel dzieli klasę na grupy, a następnie przedstawia zadanie do wykonania dla każdej grupy. Wyjaśnia zasady rozwiązywania zadania. Omawia wybrany przykład razem z klasą.

        Nauczyciel udostępnia grupom zadanie do rozwiązania i kodowania. 

        Nauczyciel przekazuje chętnym uczniom dodatkowe zadania do rozwiązania w zeszycie na „plusy”.

        Nauczyciel wspiera grupy w rozwiązywaniu działań i poszukiwaniu właściwej drogi kodu. 

        Nauczyciel sprawdza poprawność wyników w poszczególnych grupach i omawia na forum klasy poprawność rozwiązania bloksów.
        Uczniowie zostają podzieleni na grupy mieszane 4-5 osobowe. 

        Każda grupa ma za zadanie w określonym czasie rozwiązać przykłady z zakresu działań na pierwiastkach, poprawnie odkodować i wyznaczyć rysunek wg wskazań nauczyciela.

        Gdy grupa wskaże szybciej niż inne właściwą odpowiedź, chętni uczniowie z tej grupy mogą dodatkowo otrzymać zadanie do rozwiązania.  
        3. Wykonywanie działań na potęgach i pierwiastkach.Nauczyciel tłumaczy i przedstawia na tablicy wybrane działania na potęgach i pierwiastkach.

        Nauczyciel zadaje ćwiczenia, naprowadza uczniów na właściwe rozwiązania.
        Uczniowie zapisują działania w zeszytach.  

        Uczniowie wykazują aktywność i współuczestniczą w rozwiązywaniu zadań.  
        Faza podsumowująca  
        1. Podsumowanie wiadomości o działaniach na potęgach i pierwiastkach.Nauczyciel podsumowuje zajęcia o działaniach na  potęgach i pierwiastkach.Uczniowie uczestniczą w podsumowaniu tematu. 
        2. Ocenianie.Nauczyciel docenia wkład pracy uczniów i wstawia oceny/plusy za aktywność na lekcji.Aktywni uczniowie zostaną docenieni. Uczniowie oceniają lekcję.
        3. Praca domowa.Nauczyciel zadaje pracę domową: zad. 2 str. 142, dla chętnych zad. 7 i 8 egzaminacyjne str. 143 z podręcznika.Uczniowie zapisują pracę domową w zeszytach. 

        Autor: Justyna Konkel – Czytelniczka Portalu

        Dzień Europy – scenariusz zajęć Zwiedzamy Europę

        Cele:

        • poszerzenie wiadomości na temat państw europejskich
        • rozwijanie umiejętności wyszukiwania i prezentowania informacji

        Metody:

        • aktywizujące – elementy metody projektów
        • słowne – rozmowa, zagadki, praca z książką

        Formy pracy: 

        • praca z całą grupą
        • praca zespołowa

        Środki dydaktyczne:

        • albumy, wydawnictwa dotyczące państw Europy
        • projektor
        • mapa świata i Europy
        • ilustracje przestawiające popularne miejsca w Europie
        • pisaki, duże arkusze papieru

        Proponowany przebieg zajęć:

        1. Powitanie

        Uczestnicy wraz z prowadzącym gromadzą się w kole. Prowadzący wita dzieci, np.:

        • witam wszystkich, którzy byli kiedyś nad morzem,
        • witam wszystkich, którzy lubią chodzić po lesie,
        • witam wszystkich, którzy jedzą jabłka,
        • witam wszystkich, którzy lubią pizzę z serem.

        Wskazane dzieci witają się w dowolny sposób, np. gestem, uśmiechem, ukłonem.

        2. Wprowadzenie do tematu zajęć.

        Prowadzący przedstawia dzieciom zagadkę, której rozwiązanie przybliża temat zajęć:

        Chłodniejsza północ i cieplejsze południe,

        Na zachodzie ocean, od wschodu potężne góry.

        Na tym kontynencie mieszają się cudnie,

        Różnorodne państwa, kuchnie i kultury.

        Źródło: opracowanie własne

        Prowadzący wyświetla z pomocą projektora mapę świata, wspólnie z uczniami wskazuje Europę. Następnie wyświetla mapę Europy, uczniowie wskazują państwa, które znają. Dopasowują najbardziej znane miejsca w Europie do odpowiednich państw, wspólnie z nauczycielem ustalają ich historię, znaczenie dla losów kontynentu.

        To ćwiczenie można również przeprowadzić w wersji analogowej, wręczając uczniom wydrukowane mapy oraz pomniejszone ilustracje do wklejenia.

        3. Prowadzący wraz z uczniami udaje się do biblioteki, gdzie wspólnie wyszukują albumy i wydawnictwa na temat państw europejskich. Po powrocie do sali zajęć prowadzący dzieli uczniów na zespoły. Każdy zespół przygotowuje prezentację w formie plakatu na temat wylosowanego państwa Europy. W zależności od możliwości i zasobów zespołu, można skorzystać z zasobów multimedialnych lub zbiorów przyniesionych przez uczniów.

        4. Uczniowie prezentują swoje prace.

        5. W ramach ewaluacji zajęć uczniowie głosują na europejskie państwo marzeń, każde dziecko ma szansę wypowiedzieć się, co było dla niego najciekawsze, co go najbardziej zainteresowało, wskazuje, który z krajów chciałby odwiedzić.

        6. Podziękowanie za udział w zajęciach i pożegnanie.

        Dalsze inspiracje, uwagi i pomysły do pracy:

        • zajęcia można rozłożyć na kilka dni, w zależności od możliwości i chęci uczniów zaprosić ich do zgromadzenia części wiadomości i materiałów do przygotowania prezentacji w domu
        • zajęciom towarzyszyć mogą konkursy, wydarzenia i wystawy, np.: pokaz mody państw europejskich, festiwal europejskich przebojów, poczęstunek kulinarny inspirowany kuchnią państw Europy
        • konkurs na ulubionego bohatera literackiego lub sportowca reprezentujących różne kraje Europy
        • igrzyska europejskie – zawody obejmujące dyscypliny sportowe popularne w różnych krajach Europy.

        Bibliografia:

        Program „Włącz myślenie”, autorzy: Małgorzata Skura, Michał Lisicki, Ewa Radanowicz, Hanna Olszańska, Jolanta Kulik, zasoby Ośrodka Rozwoju Edukacji

        https://zasobyip2.ore.edu.pl/pl/publications/download/27114, dostęp z dnia 20.04.2024

        https://www.szkolazklasa.org.pl/wp-content/uploads/2019/05/oda-do-radosci-kl-i-iii_got.pdf, dostęp z dnia 20.04.2024

        opracowania i pomysły własne

        Załączniki – materiały ilustracyjne


        Dzień Europy – scenariusz zajęć opracowała: Urszula Wesół – pedagog

        Szkoła Podstawowa – portal dla nauczycieli

        25 kwietnia Światowy Dzień Pingwina – scenariusz

        Cele główne:

        • poszerzenie zasobu wiadomości na temat środowiska przyrodniczego
        • rozwijanie umiejętności uważnego słuchania, odbioru informacji i ich zastosowania
        • utrwalanie orientacji w przestrzeni
        • rozwijanie kreatywności, wyobraźni przestrzennej i współpracy

        Formy pracy:

        • praca z całą grupą
        • zespołowa
        • indywidualna

        Metody pracy:

        • czynnościowe – zadań stawianych dziecku do wykonania, metody ćwiczeń wzrokowych
        • oglądowe – pokaz filmu
        • polisensoryczne – ćwiczenia wzrokowo-słuchowo-ruchowe, zabawy słowno-ruchowe
        • słowne – rozmowa, instrukcja
        • metody ekspresji plastycznej
        • elementy relaksacji

        Środki dydaktyczne:  

        • wizytówki z imionami (załącznik)
        • nagranie filmu „Poznajemy pingwiny” oraz sprzęt do jego odtworzenia
        • plakietki do udzielenia odpowiedzi „tak”/,,nie” (załącznik)
        • szablony kier lodowych (załącznik)
        • materace, koce, poduszki, kształtki gimnastyczne potrzebne do zbudowania igloo
        • nagranie wybranego utworu muzycznego relaksacyjnego oraz sprzęt do jego odtworzenia
        • szablony pingwinów (załącznik)
        • kredki lub inne przybory plastyczne

        Światowy Dzień Pingwina – W krainie pingwinów

        1. Taniec pingwina.

        Dzieci siedzą w kole. Prowadzący zaprasza je do zabawy zuchowej, którą dzieci ilustrują ruchem.

        Mam dwa bilety (pokazujemy dwa palce)

        Idę do kina (maszerujemy)

        W drodze do kina (nadal maszerujemy)

        Coś mnie wygina (wyginamy ciało w różnych kierunkach)

        To nowy taniec (poruszamy tułowiem na boki)

        Małego pingwina (obracamy się w miejscy ze złączonymi nogami, ręce „przyklejamy” do nóg z wystawionymi dłońmi na zewnątrz – tak jak pingwin)

        2. Bilety do kina

        Prowadzący zaprasza dzieci do kina – proponuje projekcję filmu o pingwinach. Na dywanie rozłożone są bilety do kina – wizytówki z imionami dzieci. Każde dziecko wyszukuje swoją wizytówkę i zajmuje miejsce przed ekranem/projektorem.

        3. Film o pingwinach

        Prowadzący zaprasza dzieci do obejrzenia filmu: https://www.youtube.com/watch?v=pzuNKN2Iv-A

        4. Quiz

        Każde dziecko otrzymuje plakietki do udzielania odpowiedzi: tak/nie. Prowadzący zadaje pytania związane z informacjami na temat pingwinów zawartymi w obejrzanym filmie. Jeśli dzieci uważają, że przedstawiona informacja jest prawdziwa, podnoszą etykietkę z kciukiem do góry, jeśli nie – pokazują kciuk skierowany w dół.

        • Pingwiny potrafią pływać i latać.
        • Antarktyda to najzimniejsze miejsce na Ziemi.
        • Antarktyda pokryta jest miodem.
        • Pingwiny wykluwają się z jajek.
        • Wszystkie pingwiny wyglądają tak samo.
        • Pingwiny występują w bajkach i filmach.

        5. Labirynt

        Na dywanie rozłożone są szablony w postaci kawałków lodu. Jeden z szablonów oznaczony jest napisem START. Dzieci kolejno przechodzą po szablonach słuchając instrukcji nauczyciela, np. „Dwie kry do przodu i jedna w lewo”. Prowadzący konstruuje instrukcje tak, aby dziecko po kilku ruchach wróciło na start. Instrukcje mogą wydawać kolegom chętne dzieci.

        6. Igloo

        Dzieci pracują w kilkuosobowych zespołach. Każdy zespół buduje igloo, korzystając z materacy, koców, poduszek. Po skończonej pracy każde dziecko znajduje miejsce do swobodnego odpoczynku. Prowadzący proponuje dzieciom relaks przy muzyce.

        7. Galeria pingwinów.

        Dzieci sprzątają po skończonej relaksacji. Każde dziecko otrzymuje szablon pingwina, który uzupełnia zgodnie ze swoim nastrojem lub odczuciami towarzyszącymi zajęciom. Rysunki mogą utworzyć galerię pingwinów lub posłużyć do zabaw teatralnych, klasyfikacyjnych, gry w memory.

        Modyfikacje:

        • W celu dostarczenia dodatkowych bodźców sensorycznych, można zamienić salę w krainę pingwinów: zasłonić okna niebieskimi i białymi prześcieradłami, zaproponować wrażenia świetlne i termiczne w postaci kuli świetlnej, ozdób fluorescencyjnych i kostek lodu.
        • Możemy wrzucić drobne przedmioty, np. figurki z czekoladowych jajek do foremek na kostki lodu i poprosić dzieci o ich uwolnienie.
        • Figurek albo innych skarbów możemy szukać w pudle wypełnionym ryżem zabarwionym na niebiesko lub hydrożelowymi kulkami.

        Pobierz załączniki

        Bibliografia:

         S. Schrey, C. Whelon, Gdzie jest pingwin?, wyd. IUVI, Kraków 2013

         E. Czewrenka, Cała rodzina szuka pingwina, wyd. Debit, Katowice 2017

         J. Fromental, 365 pingwinów, wyd. Tatarak, Warszawa 2014

         J. Bajtlik, Europa pingwina Popo, wyd. Dookoła Świata, Kutno

        https://www.youtube.com/watch?v=kxzMw1C7id8, dostęp z dnia 15.01.2021

        https://instruktor.pabianice.zhp.pl/wp-content/uploads/2018/01/Gry-i-zabawy-dla-ka%C5%BCdego.pdf, dostęp z dnia 19.04.2024


        Światowy Dzień Pingwina – scenariusz opracowała Urszula Wesół – pedagog, nauczyciel edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej

        Szkoła Podstawowa – portal dla nauczycieli

        Karty pracy o tematyce patriotycznej JESTEM POLKĄ, JESTEM POLAKIEM

        Karty pracy o tematyce patriotycznej JESTEM POLKĄ, JESTEM POLAKIEM zostały opracowane dla uczniów będących na pierwszym etapie edukacyjnym, a także starszych z zaburzeniami w rozwoju funkcji poznawczych.

        Karty pracy można wykorzystywać podczas zajęć:

        • edukacyjnych
        • rewalidacyjnych
        • dydaktyczno-wyrównawczych
        • korekcyjno-kompensacyjnych.

        Ćwiczenie oparte są na tematyce związanej z Polską – zawierają treści historyczne, geograficzne, patriotyczne, elementy tradycji. Będą przydatne m.in. z okazji świąt narodowych: Święta Konstytucji 3 Maja czy Święta Niepodległości. Jednocześnie wspierają rozwój percepcji wzrokowej, koncentracji uwagi, mowy i myślenia, umiejętności czytania i pisania oraz kreatywności.

        Poziom trudności kart jest zróżnicowany, znajdują się tam ćwiczenia zarówno na materiale obrazkowym, jak i literowym. Część kart jest czarno-białych z czerwonymi elementami, a część kolorowych. Zestaw zawiera 25 kart pracy.

        Po zakupie, otrzymasz plik w formacie PDF do pobrania. W przypadku płatności przelewem błyskawicznym, karty są dostępne od razu po zakupie.

        Karty pracy możesz kupić tutaj: SKLEP

        Przed zakupem możesz pobrać 3 darmowe karty pracy.

        Wydawcami są: Pedagogika Specjalna – portal dla nauczycieli oraz Niepubliczna Placówka Doskonalenia Nauczycieli PERFECTUS.

        Scenariusz zajęć sensorycznych – Tęczowe galaretki

        Cel główny:

        • dostarczanie wrażeń sensorycznych w działaniu z galaretką.

        Cele operacyjne – dziecko:

        • doświadcza faktury, smaku i zapachu galaretki,
        • uaktywnia mięśnie dłoni i receptory dotyku w działaniu z galaretką,
        • odróżnia bodźce termiczne,
        • rozwiązuje zagadki obrazkowe i polisensoryczne,
        • dzieli się swoimi wrażeniami i odczuciami związanymi ze wspólnym działaniem i doświadczaniem.

        Metody:

        • elementy sensoplastyki,
        • słowne – instruktaż, rozmowa, swobodne wypowiedzi dzieci,
        • czynnościowe – aktywnego działania, swobodnej ekspresji dzieci.

        Formy pracy:

        • praca z całą grupą,
        • indywidualna.

        Środki dydaktyczne:

        • galaretki w różnych kolorach, np. czerwonym, żółtym, zielonym, niebieskim, pomarańczowym,
        • obrazki przedstawiające: cytrynę, pomarańczę, agrest, truskawkę, borówkę,
        • podkładki i bezpieczne nożyczki dla każdego dziecka,
        • folia malarska,
        • foremki do wykrawania ciastek, kostki do przygotowania lodu.

        Proponowany przebieg zajęć:

        • Przygotowanie:

        – uczestnicy zajęć mają na sobie niekrępujący ruchów strój, zdejmują obuwie i skarpetki,

        – podłoga sali, w której odbywają się zajęcia, jest zabezpieczona folią malarską,

        – prowadzący przygotowuje stanowisko dla każdego dziecka: podkładkę, na której umieszcza porcje przygotowanej wcześniej galaretki w różnych kolorach.

        • Uczestnicy zajmują miejsca przy swoich stanowiskach: Prowadzący zaprasza do przyjrzenia się substancji umieszczonej na podkładkach, rozpoznaniu, czym jest.
        • Prowadzący prezentuje obrazki z owocami odpowiadającymi rodzajom galaretek – dzieci starają się rozpoznać, jakie rodzaje galaretek znajdują się na ich podkładkach – oglądają, wąchają, smakują galaretki, dzielą się swoimi odczuciami na ten temat.
        • Następnie każdy uczestnik otrzymuje nożyk i foremkę do ciastek, swobodnie działa ze swoją galaretką, opowiada o efektach swojej pracy.
        • Wszyscy uczestnicy wrzucają swoją rozdrobnioną galaretkę na środek sali.
        • Prowadzący wrzuca do galaretki kostki do lodu – część z nich jest zmrożona, część nie. Każdy uczestnik próbuje odszukać w galaretce jedną ciepłą i jedną zimną kostkę.
        • Po wyciągnięciu wszystkich kostek, prowadzący zaprasza dzieci do swobodnego doświadczania zmieszanej galaretki dłońmi, stopami.

        Bibliografia:

        https://malypoliglota.com.pl/2020/05/galaretka-zabawy-sensoryczne/, dostęp z dnia 23.03.2024

        własne pomysły i doświadczenia


        Scenariusz zajęć sensorycznych opracowała: Urszula Wesół, terapeuta pedagogiczny, pedagog specjalny, nauczyciel edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej

        Zabawne gry językowe dla dzieci uczących się angielskiego

        Zabawa to kluczowy element procesu nauki u dzieci, a gry językowe stanowią fantastyczne narzędzie do rozwijania umiejętności językowych u najmłodszych.

        Gry pozwalają na naukę w naturalny, niezobowiązujący sposób, jednocześnie zachęcając dzieci do aktywnego uczestnictwa i współpracy. Oto 4 zabawne gry językowe, które pomogą dzieciom w nauce angielskiego (dowiedz się więcej o nauce angielskiego dla dzieci).

        1. Memory z angielskimi słówkami

        Memory z angielskimi słówkami to gra, która łączy zabawę z nauką i pozwala na rozwijanie zarówno pamięci wzrokowej, jak i słownictwa w języku angielskim. Aby uczynić grę jeszcze bardziej edukacyjną i angażującą, można wprowadzić kilka modyfikacji:

        • Tematyczne zestawy kart: Stwórz różnorodne zestawy kart na określone tematy, takie jak zwierzęta, owoce, zawody czy przedmioty szkolne. Dzięki temu dzieci będą mogły skupić się na konkretnym zakresie słownictwa, co ułatwi zapamiętywanie nowych słów.
        • Zdania zamiast pojedynczych słów: Na jednej karcie umieść obrazek, a na drugiej zdanie opisujące obrazek, np. „This is a dog” dla obrazka psa. Ta wersja gry zachęca dzieci do czytania i rozumienia prostych zdań po angielsku, a także do kojarzenia słów z kontekstem.
        • Gra z odwróceniem ról: Po znalezieniu pary dziecko musi użyć słowa w zdaniu lub zadać pytanie z jego użyciem, dając tym samym praktykę w konstruowaniu zdań i zadawaniu pytań. Na przykład, po znalezieniu pary „cat”, dziecko może powiedzieć „I have a cat at home” lub zapytać „Do you like cats?”.

        2. Bingo językowe

        Bingo językowe to wszechstronna gra, która może być dostosowana do różnych poziomów umiejętności językowych i grup wiekowych. Aby uczynić grę bardziej interaktywną i edukacyjną, można wprowadzić następujące modyfikacje:

        • Bingo z obrazkami i słowami: Na kartach bingo umieść zarówno obrazki, jak i odpowiadające im angielskie słówka. Losując słowo, nauczyciel lub rodzic może pokazać obrazek, wymawiać słowo lub robić obie te rzeczy. To zachęca dzieci do łączenia słów z obrazami i poprawia ich rozumienie oraz słownictwo.
        • Bingo z aktywnością fizyczną: Po znalezieniu na swojej karcie bingo odpowiedniego słowa, dziecko musi wykonać z nim powiązaną czynność, np. jeśli na karcie pojawi się słowo „jump”, dziecko musi podskoczyć. To nie tylko dodaje element ruchu do nauki, ale także pomaga dzieciom zapamiętywać słowa poprzez działanie.
        • Bingo z różnymi wariantami gry: Oprócz tradycyjnego bingo, w którym celem jest uzupełnienie linii, można wprowadzić warianty takie jak „pełna karta” (wszystkie słowa na karcie muszą zostać zakryte) czy „krzyż” (słowa muszą zostać zakryte tak, by na karcie utworzyły krzyż). Te warianty gry uczą dzieci strategii i umiejętności planowania, a także utrzymują ich zaangażowanie przez dłuższy czas.

        3. Angielski detektyw

        Gra „Angielski detektyw” to doskonała metoda na rozwijanie umiejętności zadawania pytań i rozumienia odpowiedzi w języku angielskim. Aby uczynić grę jeszcze bardziej interaktywną i edukacyjną, warto zastosować kilka modyfikacji:

        • Zastosowanie kategorii: Przed rozpoczęciem gry, określ kategorię przedmiotów, które będą odgadywane. Może to być na przykład „przedmioty w klasie”, „zwierzęta” czy „owoce i warzywa”. To pozwoli dzieciom na skupienie się na określonym słownictwie i lepsze jego przyswajanie.
        • Wykorzystanie opisów: Zamiast odpowiadać tylko „tak” lub „nie” na pytania, osoba prowadząca grę może dawać krótkie, opisowe odpowiedzi, które będą zawierały więcej informacji. Na przykład, na pytanie „Is it something we eat?” zamiast „tak”, można odpowiedzieć „Yes, you can eat it, and it’s very sweet.” Dzięki temu dzieci mogą uczyć się dodatkowych słówek i zwrotów.
        • Rola detektywa: Dzieci mogą na zmianę przyjmować rolę detektywa, co daje im możliwość zadawania pytań. Ta zmiana ról sprawia, że każde dziecko ma szansę praktykować język aktywnie, a nie tylko pasywnie słuchać i odpowiadać.

        4. „Simon says” (Simon mówi)

        „Simon says” to klasyczna gra, która pomaga dzieciom w nauce poleceń i części ciała, a także w rozwijaniu umiejętności słuchania i szybkiego reagowania. Aby wzbogacić tę grę i uczynić ją jeszcze bardziej edukacyjną, można wprowadzić następujące modyfikacje:

        • Złożone instrukcje: Zamiast podstawowych poleceń, takich jak „touch your nose”, można używać bardziej złożonych instrukcji, które wymagają wykonania serii czynności, np. „Simon says touch your nose and then jump three times.” Dzięki temu dzieci muszą skupić się bardziej na słuchaniu i rozumieniu instrukcji.
        • Użycie przedmiotów: Do gry można włączyć przedmioty, które dzieci muszą dotknąć lub użyć zgodnie z poleceniem. Na przykład, „Simon says pick up the blue pen and write your name.” To nie tylko sprawia, że gra jest bardziej interaktywna, ale również pozwala na naukę nazw przedmiotów i kolorów.
        • Instrukcje związane z gramatyką: Gra może być również okazją do wprowadzenia prostych struktur gramatycznych. Na przykład, używając poleceń w różnych czasach, np. „Simon says jump” (prosty czas teraźniejszy) vs. „Simon said jump” (prosty czas przeszły), ucząc dzieci rozróżniania czasów w zabawny i interaktywny sposób.

        Te zabawne gry językowe nie tylko pomagają dzieciom w nauce angielskiego w przyjemny sposób, ale także wspierają rozwój wielu innych umiejętności, takich jak pamięć, zdolności komunikacyjne i myślenie kreatywne. Regularne włączanie gier do procesu nauki może znacząco przyspieszyć postępy dziecka w opanowaniu języka angielskiego.

        Materiały do nauki angielskiego dla dzieci w Tutlohttps://tutlo.com/pl/angielski-dla-dzieci/materialy-do-nauki/

        Artykuł sponsorowany przy współpracy z tutlo.com

        Konspekt zajęć innowacji pedagogicznej – Przyjazne roboty – uczą i bawią

        Temat: Przyjazne roboty – uczą i bawią

        Poziom edukacyjny:

        I etap edukacyjny, klasa II

        Podstawa programowa kształcenia ogólnego:

        I.1.5, I.3.1, II.1.1, IV.2.15, VII.4.2, VII.5.1, IX.3.3

        Cel główny:  

        rozwijanie kompetencji, takich jak: kreatywność i innowacyjność

        Cele szczegółowe – uczeń:

        • rozwija sprawność sensoryczną i motoryczną
        • respektuje przepisy gier i zabaw
        • potrafi rozpoznać i rozumie swoje emocje i uczucia oraz nazywa je
        • rozwiązuje zadania, zagadki wykorzystując posiadaną wiedzę

        Czas trwania:

        45 minut

        Metody pracy:

        • metody czynne: metoda samodzielnych doświadczeń, metoda zadań stawianych dziecku 
        • metody słowne: zagadki
        • metody aktywizujące: gry dydaktyczne

        Materiały do zajęć:

        Photon EDU – Robot Edukacyjny, tablet z aplikacją do sterowania robotem, maskotka misia, karty z zagadkami, przeszkody (np. 2 panele podłogowe lub pudełka tekturowe)

        Etapy lekcjiDziałaniaCzas trwania czynności
        Przed lekcją– organizacja wolnej przestrzeni
        – przygotowanie materiałów do zajęć: Robot, tablet, maskotka misia, karty z zagadkami, przeszkody
        5 min
        Etap głównyRundka:
        – uczniowie siadają w kręgu dookoła maty dołączonej do zestawu robota
        – uczniowie po kolei określają swoje samopoczucie i wyrażają je za pomocą odpowiednich ikon emocji w aplikacji robota
        7 min
        Zagadki:
        – rozkładamy na macie 3 zagadki, każdy uczeń podjeżdża robotem do jednej z zagadek
        – koleżanka lub kolega odczytuje zagadkę
        – uczeń, który odgadnie zagadkę, przekazuje tablet następnej osobie
        – dokładamy zagadkę
        – uczniowie mogą również sami wymyślać zagadki
        15 min
        Zawody:
        – układamy na macie przeszkody
        – uczniowie po kolei pokonują tor przeszkód, dojeżdżając robotem do misia
        15 min
        Etap końcowy  – podsumowujemy zajęcia: prosimy o ponowne określenie swojego samopoczucia i wyrażenie go poprzez robota7 min

        Autorka: Karolina Kawecka – Czytelniczka Portalu

        Dzień Motyla – scenariusz „Kolorowy świat motyli”

        Cele główne:

        • poszerzanie wiedzy na temat środowiska przyrodniczego,
        • rozwijanie procesów poznawczych i kreatywnego myślenia.

        Cele operacyjne – dziecko:

        • z uwagą wysłucha tekstu i odpowie na pytania do niego,
        • sformułuje własne skojarzenia dotyczące motyli,
        • poszerzy swoją wiedzę na temat motyli,
        • rozwiąże zadania wymagające myślenia przez analogie, wyszukiwania, łączenia i zastosowania informacji.

        Metody pracy:

        • słowne – rozmowa kierowana, instrukcja, praca z tekstem,
        • czynnościowe – zadań stawianych dziecku do wykonania, ćwiczeń poznawczych i ruchowych.

        Formy pracy:

        • praca z całą grupą,
        • zespołowa.

        Środki dydaktyczne:

        • tekst zawierający informacje o motylach wraz z pytaniami do tekstu (punkt 2),
        • wycięte z papieru szablony motyli i kwiatów,
        • pokratkowana plansza przedstawiająca motyla oraz kartki ją zasłaniające (punkt 1),
        • obrazki motyli w czterech różnych kolorach, w ilości odpowiadającej liczbie dzieci.

        Proponowany przebieg zajęć:

        1. Ukryty motyl – zabawa wprowadzająca do tematu zajęć

        Prowadzący umieszcza w widocznym miejscu planszę przedstawiającą podobiznę motyla, przykrytą karteczkami z ilustracjami. Uczestnicy zajęć kolejno losują karteczki z ilustracjami, które tworzą logiczne pary z obrazkami umieszczonymi na planszy. Uczeń zdejmuje z planszy wybrany obrazek po uzasadnieniu, w jaki sposób pasuje on do wylosowanej przez niego ilustracji.

        Przykłady par: piłka-bramka, gąsienica-motyl, sznurowadło-but, nasiona-doniczka, szyszka-sosna, walizka-samolot, parasol-deszcz, jajko-omlet, owoce-koktajl, słońce-czapka z daszkiem, łopata-grządki, warzywa-sałatka, kokos-palma, makaron-garnek, chochla-zupa, kwiaty-wazon, słonecznik-olej, basen-ręcznik, nos-chusteczka, cytryna-woda, wędka-ryba, dzięcioł-las, kanapki-pojemnik, kosz-zakupy

        2. Ciekawostki o motylach – praca z tekstem

        Uczniowie siadają w kręgu, wysłuchują tekstu czytanego przez nauczyciela.

        Każdy z nas miał szansę zobaczyć kiedyś motyla. To owady, które możemy spotkać niemal na całym świecie, poza lodami Antarktydy. Na tych wszystkich kontynentach żyje około sto pięćdziesiąt tysięcy gatunków motyli. Różnią się one między sobą: niektóre, jak np. ćmy, są szare i brązowe, inne, jak motyl o nazwie Urania, kolorami przypomina pióra pawia. Okazuje się jednak, że nie wszystkie motyle są kolorowe – niektóre skrzydła motyli pozbawione są koloru, a tęczowe barwy widzimy dzięki odbijaniu się światła. Skrzydła motyli są bardzo delikatne i łatwo je uszkodzić, dlatego lepiej ich nie dotykać! Motyle, tak jak ludzie, rozwijają się i rosną, zmieniając swój wygląd. Dorosłe motyle składają jaja, z których wykluwają się larwy. Larwy zmieniają kilka razy swoją postać – ten proces nazywamy przepoczwarzaniem. Na końcu z niezbyt atrakcyjnej poczwarki wyfruwa piękny motyl. Choć wydaje nam się kruchy, potrafi też być bardzo wytrwały, pokonując w podróży tysiące kilometrów! Motyle są nam potrzebne, ich bardzo ważnym zadaniem jest zapylanie kwiatów. Niektóre z nich są również szkodnikami, żywiąc się uprawianymi przez nas roślinami, zjadając ich liście. Kiedy spotkacie motylka, przypatrzcie mu się z zachwytem, możecie spróbować zrobić mu zdjęcie, nie dotykajcie go jednak i pozwólcie odlecieć w spokoju – nikt nie lubi, kiedy mu się przeszkadza!

        Źródło: opracowanie własne

        Po wysłuchaniu tekstu uczniowie losują pytania związane z jego treścią zapisane na szablonach w kształcie motyli. Na szablonach w kształcie kwiatów zapisane są odpowiedzi. Uczniowie umieszczają szablon motyla na szablonie kwiatka z właściwą odpowiedzią na pytanie.

        Przykładowe pytania do tekstu:

        • Na którym kontynencie nie mieszkają motyle?
        • Czy wszystkie motyle są kolorowe?
        • Jak rozwija się motyl?
        • Co to jest przepoczwarzanie?
        • Do czego motyle są nam potrzebne?
        • Co potrafią motyle?
        • Dlaczego nie powinniśmy dotykać motyli?

        3. Na tropie motyli

        Uczniowie tworzą grupy poprzez wylosowanie obrazków z motylami. Zadaniem każdej grupy jest odnalezienie ukrytych w sali motyli – każdy odnaleziony szablon zawiera wskazówkę, gdzie należy szukać kolejnego.

        Propozycje wskazówek:

        Grupa I: Znajdź motyle, które:

        • lubią rysować
        • lubią ciepło
        • pilnują wejścia
        • czytają książki
        • wyglądają przez okno
        • oglądają nasze prace

        Grupa II: Szukaj motyli:

        • wśród literek
        • pomiędzy kwiatami
        • pod ławkami
        • obok drzwi
        • przy tablicy
        • za biurkiem

        Grupa III: Szukaj motyli:

        • tam, gdzie można usiąść
        • tam, gdzie można odpocząć
        • tam, gdzie pachnie
        • tam, gdzie można rysować
        • tam, gdzie można oglądać
        • tam, gdzie można pisać

        Grupa IV: Szukaj motyli:

        • pod grzejnikiem
        • za obrazkami
        • pod ekranem
        • przy oknie
        • za doniczkami
        • obok plecaka

        4. „Polowanie” na motyle

        Prowadzący zaprasza dzieci do udziału w mini konkursie – ich zadaniem na  najbliższy tydzień jest sfotografowanie motyla w jego naturalnym środowisku. Zgromadzone prace eksponujemy na wystawie.

        5. Uścisk motyla – zabawa na zakończenie

        Uczestnicy zajęć siadają w siadzie skrzyżnym na podłodze, krzyżują ręce na ramionach, wykonują kilka głębokich oddechów.

        Bibliografia:

        https://www.national-geographic.pl/artykul/9-zaskakujcych-cech-motyli, dostęp z dnia 07.03.2024 r.

        https://naukatolubie.pl/junior/ciekawostki-o-motylach/, dostęp z dnia 07.03.2024 r.


        Dzień Motyla – scenariusz zajęć opracowała: Urszula Wesół, nauczyciel edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej, pedagog specjalny

        Szkoła Podstawowa – portal dla nauczycieli