-0.4 C
Polska
wtorek, 29 listopada, 2022

Konkurs #AleAkcja z Pekao dla małych i dużych sympatyków koszykówki

Bank Pekao S.A. zachęca – nagraj film i zgarnij nagrody dla swojej szkoły.

#AleAkcja z Pekao to konkurs dla uczniów szkół podstawowych, którego celem jest sportowa edukacja, utrwalanie zdrowych postaw i nawyków – a przy okazji również świetna zabawa. Wystarczy nagrać krótki film pokazujący pasję z gry w koszykówkę i przesłać go na stronie konkursowej, aby mieć szansę na wygraną aż 30 000 zł na sprzęt sportowy dla reprezentowanej szkoły. W imieniu Polskiego Związku Koszykówki w akcję zaangażowali się znani polscy zawodnicy i popularyzatorzy tej dyscypliny sportu: Ewelina Kobryn, Łukasz Koszarek i Maciej Szelągowski, którzy zachęcają do gry i większej aktywności fizycznej. Zgłoszenia przy współpracy z serwisem Patronite.pl można przesyłać do 30 listopada 2022 r.

Bank od lat stawia na sport. W myśl hasła „Bierz życie za rogi” wspiera i zachęca do odważnego podejmowania wyzwań, realizowania wyznaczonych celów oraz sportowego rozwoju. W tym duchu, wraz z Polskim Związkiem Koszykówki oraz serwisem Szkolne Zbiórki by Patronite, Bank Pekao zaprasza dzieci i młodzież do zabawy, w której do zdobycia jest główna nagroda o wartości 30 000 zł oraz 5 nagród drugiego stopnia o wartości po 10 000 zł każda. Nagrody to vouchery na sprzęt sportowy dla szkoły. Wystarczy nagrać ciekawy film i pokazać radość z gry w koszykówkę.

Dodatkowo, ambasadorzy akcji: Ewelina Kobryn – jedna z najlepszych polskich koszykarek w historii, zdobywczyni Pucharu i Super Pucharu Polski, wielokrotna MVP, zawodniczka WNBA i wicemistrzyni Euroligi; Łukasz Koszarek – grająca legenda krajowej męskiej koszykówki i wielokrotny reprezentant Polski, uczestnik turniejów finałowych mistrzostw Europy i świata oraz Maciej Szelągowski – trener i popularyzator koszykówki, odwiedzą zwycięską szkołę i rozegrają z uczniami mecz towarzyski, a także podpowiedzą jak grać, żeby być jeszcze lepszym zawodnikiem.  

– Jesteśmy przekonani, że udział ambasadorów koszykówki, wspólna gra i możliwość zdobycia nagród będą dla dzieci inspiracją do aktywności fizycznej oraz sportowej rywalizacji połączonej z dobrą zabawą. Dlatego zachęcamy do udziału w #AleAkcja z Pekao. Tym bardziej, że polska koszykówka w ostatnim czasie odnosi kolejne sukcesy na europejskich i światowych parkietach stając się coraz bardziej popularną dyscypliną sportu w Polsce – powiedział Leszek Skiba, Prezes Banku Pekao S.A.

Co należy zrobić i jakie są zasady konkursu? Zadaniem dzieci jest nagranie krótkiego filmu (max.20 sek.), w którym pokażą pasję, zaangażowanie i radość z gry w koszykówkę. Film należy wgrać na stronie www.aleakcjazpekao.pl. Trzeba pamiętać, że może to zrobić wyłącznie osoba dorosła. Udział w akcji wymaga zgody dyrekcji szkoły, rodziców dzieci lub ich opiekunów prawnych. Na stronie konkursowej są dostępne szczegóły akcji, regulamin i formularz zgłoszeniowy. Komisja konkursowa wybierze 20 filmów i udostępni je na stronie, gdzie będzie można na nie głosować elektroniczne. Nagrody trafią do 6 szkół z największą liczbą głosów. Na zgłoszenia Bank Pekao będzie czekał do 30 listopada br. 

Wiemy, że między innymi dzięki ostatnim sukcesom reprezentacji Polski coraz więcej zdolnej młodzieży chce grać w koszykówkę. To dla nas powód do dumy. Czekamy na następców Mateusza Ponitki, Michała Sokołowskiego czy Aarona Cela! Jednocześnie zachęcamy do zabawy, wzięcia udziału w konkursie Banku Pekao SA i pokazania swojego potencjału oraz koszykarskich umiejętności – powiedział Radosław Piesiewicz, Prezes Polskiego Związku Koszykówki.

– Cieszymy się, że wspólnie z Bankiem Pekao S.A. możemy wspierać sportową, koszykarską pasję wśród dzieci. Zainteresowanie, talenty czy projekty uczniów często rozwijają się dzięki wyjątkowym inicjatywom nauczycieli i rodziców – wspieranie finansowania tych działań jest misją serwisu Szkolne Zbiórki, który powstał dzięki wsparciu Patronite. To również miejsce, w którym można zgłosić swój udział w #AleAkcja z Pekao – czekamy z niecierpliwością na filmy z prawdziwymi, sportowymi „zajawkami”! Bardzo doceniamy również, że Banko Pekao objął swoim mecenatem kategorię “Edukacja” na patronite.pl, gromadzącą wielu twórców z całego szeregu dziedzin i obszarów. Wierzymy, że wspieranie edukacji, rozwijania pasji i talentów – szczególnie wśród młodych ludzi – to kluczowa misja. Cieszymy się, że możemy ją realizować wspólnie z Bankiem Pekao – mówi Marcin Skonieczny, Prezes Patronite.pl

Artykuł sponsorowany powstał przy współpracy z Bank Pekao S.A.

Scenariusz lekcji wychowawczej – Uczę się być asertywnym

Scenariusz lekcji wychowawczej dla uczniów klas VI-VIII szkoły podstawowej

Temat: Uczę się być asertywnym

Cele:

  • poszerzenie wiedzy na temat postaw prezentowanych w kontaktach interpersonalnych,
  • nauka umiejętności rozróżniania zachowań: uległych, agresywnych i asertywnych,
  • ćwiczenie umiejętności asertywnego wyrażania własnego zdania.

Metody pracy:

  • słowne – rozmowa kierowana, instrukcja,
  • aktywizujące – burza mózgów, mapa myśli, oś liniowa,
  • psychodrama.

Formy pracy:

  • praca z całą grupą,
  • praca w małych zespołach.

Środki dydaktyczne:

  • karteczki samoprzylepne,
  • flamastry i kolorowe pisaki,
  • plansza z dużą literą A, np. wyrysowaną na szarym papierze,
  • kopie opowiadania (punkt 2c) dla każdego ucznia,
  • plansze z napisami (załącznik nr 1),
  • karta pracy – tabela (załącznik nr 2),
  • kłębek włóczki.

Przygotowanie:

Uczniowie wraz z prowadzącym siedzą w kręgu.

Proponowany przebieg zajęć:

1. Część wstępna: Jakim zwierzęciem dzisiaj jesteś?

Każdy z uczestników podaje nazwę zwierzęcia, które oddaje jego dzisiejszy nastrój.

2. Część główna: Porozmawiajmy o asertywności

a) Ćwiczenie: Słowo na A

Prowadzący przedstawia uczestnikom temat spotkania – asertywność. Ustala wiedzę uczniów na ten temat, prosząc ich o podanie swoich skojarzeń związanych z asertywnością. W tym celu uczniowie mogą zapisać swoje pomysły na małych karteczkach, które przyklejają w środku szablonu z literą A. 

Po wykonaniu ćwiczenia prowadzący dokonuje podsumowania, umieszczając u dołu szablonu karteczki z hasłami, które stanowią istotę – podstawę dla postawy asertywnej:

  • otwartość, mówienie o swoich potrzebach i uczuciach,
  • wyrażanie własnego zdania,
  • szacunek dla uczuć i poglądów innych,
  • dbanie o swoje granice,
  • umiejętność odmawiania,
  • umiejętność poszanowania odmiennego zdania,
  • akceptacja dla odmowy.

b) Poznajemy różne postawy – ćwiczenie: Cała góra zachowań

Prowadzący, na tablicy lub papierze, rysuje trzy schematy gór.

  • Na pierwszym schemacie niżej umieszcza napis „Moje prawa i potrzeby”, a wyżej – „Prawa i potrzeby innych”. Ten schemat odpowiada postawie uległej, kiedy czyjeś interesy i potrzeby przedkładamy ponad swoje.
  • Na drugim schemacie niżej znajduje się napis „Prawa i potrzeby innych”, a nad nim – „Moje prawa i potrzeby”. Ten schemat odpowiada postawie agresywnej, kiedy swoje racje i potrzeby stawiamy wyżej niż innych osób.
  • Na ostatnim ze schematów napisy: „Moje prawa i potrzeby” oraz „Prawa i potrzeby innych” znajdują się na jednakowej wysokości. Ten schemat reprezentuje postawę asertywną, kiedy własne prawa i potrzeby traktujemy na równi z innymi osobami.

Uczniowie przyporządkowują zaprezentowane przykładowe sytuacje do odpowiednich schematów:

  • Tata prosi Cię o pomoc w sprzątaniu garażu w czasie, który zaplanowałeś sobie jako relaks po odrobieniu zadań domowych. Czujesz się zmęczony i potrzebujesz odpoczynku, ale bez słowa wyjaśnienia idziesz do taty.
  • Brat prosi Cię o pomoc w odrobieniu zadania domowego. Mimo, że wcześniej uzgodniłeś z rodzicami, że będziesz pomagał bratu w miarę możliwości, a brat już dwukrotnie prosił Cię o pomoc w wolnej chwili, ze złością rzucasz mu, żeby się odczepił.
  • Kolega prosi Cię o pożyczenie kilku złotych na zakupy w sklepiku szkolnym, bo zapomniał zabrać śniadanie z domu. Masz przy sobie pieniądze, jednak przeznaczyłeś je na zakup ulubionego czasopisma w drodze powrotnej. Odmawiasz pożyczenia pieniędzy i proponujesz podzielenie się swoim śniadaniem.

c) Odkrywamy wzór na asertywność (na podstawie: M. Rosenberg, Porozumienie bez przemocy)

Prowadzący przedstawia uczniom historię Klary i Wojtka.

Klara i Wojtek to dobrzy znajomi – mówią nawet o sobie, że się przyjaźnią. Razem chodzą do szkoły, na rowery i na wycieczki, oglądają razem filmy i spędzają wolne popołudnia. Mają wiele wspólnych zainteresowań, ale jednocześnie każdy z nich jest inny – Klara ma sto pomysłów na minutę i działa spontanicznie, Wojtek woli mieć wszystko przemyślane i zaplanowane. Klara z powodu swojego roztrzepania czasem wpada w kłopoty, z których ratuje ją Wojtek – pompuje koło do roweru chwilę przed wycieczką, w ostatniej chwili pożycza pieniądze na bilet lub zmienia plany na wieczór, żeby poszukać materiałów do wspólnego projektu, które miała wcześniej przygotować Klara. Wojtek czuje się zdezorientowany: z jednej strony bardzo lubi towarzystwo Klary, chętnie spędza z nią czas i lubi jej pomagać, jednak nie lubi być zaskakiwany i działać pod presją czasu. Postanowił szczerze powiedzieć przyjaciółce o tym, jak się czuje, gdy jest proszony o przysługę w ostatniej chwili. Zapewnił, że w dalszym ciągu może zwracać się do niego o pomoc – tak jak do przyjaciela – wolałby jednak mieć więcej czasu na spełnienie prośby. Klara spojrzała na Wojtka ze zdziwieniem: „Nie myślałam, że to może być dla Ciebie niefajne. Nie obiecuję, że zawsze mi się uda, ale od teraz postaram się prosić Cię o pomoc z wyprzedzeniem”.

źródło: opracowanie własne

Zachowanie Wojtka jest przykładem na to, w jaki sposób asertywnie dbać o własne potrzeby. Prowadzący wspólnie z uczniami wyodrębnia elementy, pomagające wypracować postawę asertywności:

  • spostrzeganie – opis sytuacji (co wiemy na temat sytuacji, w której znalazł się bohater),
  • opis uczuć (jakie uczucia budzi w nim opisana sytuacja),
  • opis potrzeb (jakie są potrzeby bohatera przedstawionej sytuacji),
  • sformułowanie prośby (odpowiadającej ustalonym potrzebom).

Każdemu elementowi odpowiada karteczka w określonym kolorze, którą prowadzący umieszcza na tablicy, tworząc „wzór na asertywność”:

Uczniowie w swoich tekstach zaznaczają analogicznymi kolorami fragmenty wypowiedzi odpowiadające wyodrębnionym elementom.

3. Część ćwiczeniowa – Asertywność w praktyce

Uczniowie, korzystając ze wzoru wypracowanego w poprzedniej aktywności, starają się zaprezentować przykłady asertywnych zachowań w poniższych sytuacjach:

  • Kolega proponuje Ci wycieczkę rowerową późnym wieczorem, w odległe miejsce. Jesteś zmęczony, masz inne plany na wieczór i nie masz ochoty wychodzić z domu, w dodatku na taką odległość.
  • Siostra prosi Cię o wyprowadzenie za nią psa, argumentując, że musi dokończyć przygotowania do szkolnego projektu. Ty w tym czasie oglądasz zajmujący tutorial w YouTube.
  • Rodzice zlecają Ci, żebyś dwa razy w tygodniu, wracając ze szkoły, zadbał o świeże pieczywo i owoce dla mieszkającej w okolicy znajomej, która złamała nogę. Nie masz nic przeciwko robieniu zakupów, ale czujesz się nieswojo w mieszkaniu obcej, starszej od siebie osoby.
  • Twoja ciocia, która jest artystką, na urodziny sprezentowała Ci kurs malowania. Nie przepadasz za takim zajęciem, za to uwielbiasz robić zdjęcia. Nie chcesz również sprawiać przykrości cioci.

Ćwiczenie można zrealizować posługując się załączoną propozycją karty pracy lub zaproponować chętnym uczniom odegranie scenek. W każdym przykładzie próbujemy wyodrębnić poszczególne elementy asertywnej postawy: spostrzeganie, opis uczuć, opis potrzeb i prośbę.

4. Część podsumowująca – „Jestem asertywny i nie owijam w bawełnę”

Uczniowie siedzą w kręgu, podają sobie kłębek włóczki, kończąc zdanie: „Jestem asertywny i …” – w ten sposób powstaje pajęczyna łącząca poszczególne osoby. Po zakończeniu zabawy zadaniem uczestników jest rozplątanie sznurka.

Bibliografia:
  • M. Rosenberg, Porozumienie bez przemocy, wyd. Czarna Owca, Warszawa 2016
  • A. Wróbel, Asertywność na co dzień, czyli jak żyć w zgodzie ze sobą i innymi, wyd. EDGARD, Warszawa 2011
  • https://myslepozytywnie.pl/publikacje/scenariusze-ponadpostawowa/Mysle%20pozytywnie%20scenariusze%20-%20asertywnosc.pdf, dostęp z dnia 21.03.2022 r.
  • https://wklasie.uniwersytetdzieci.pl/scenariusze/dla-klas-iv-viii, dostęp z dnia 21.03.2022 r.

Pobierz załączniki

Scenariusz lekcji wychowawczej opracowała: Urszula Wesół – pedagog, pedagog specjalny, terapeuta pedagogiczny

Szkoła Podstawowa – portal dla nauczycieli

11 Listopada Święto Niepodległości – propozycje zajęć dla młodszych i starszych uczniów

Narodowe Święto Niepodległości

Propozycje dla młodszych uczniów:

  • Projekcja krótkich materiałów audiowizualnych na temat Narodowego Święta Niepodległości, np. https://www.youtube.com/watch?v=xwFC4CoaBvg
  • „Polska przed i po” – uczniowie składają rozcięte grafiki przedstawiające mapy Polski przed utraceniem niepodległości i po jej odzyskaniu
  • „Polska to dla mnie” – uczniowie w konturze mapy Polski wyrysowanym na szarym papierze wpisują hasła lub umieszczają rysunki związane z osobami, miejscami, elementami kultury czy kuchni, które kojarzą im się z Polską
  • „Znam swój kraj” – przeprowadzenie quizu wiedzy o Polsce, np. z wykorzystaniem zagadek https://www.youtube.com/watch?v=NFGGHRn3TGw
  • „Narodowe kokardy” – przygotowanie kotylionów w barwach narodowych, które mogą zostać wręczone domownikom, członkom rodziny lub przechodniom podczas wyjścia poza szkołę
  • „Wspólne świętowanie” – zaproszenie uczniów sąsiedniej klasy do wspólnego uczczenia Święta Niepodległości poprzez śpiewanie poznanych piosenek, oglądanie materiałów audiowizualnych czy kosztowanie wcześniej przygotowanych narodowych przysmaków
  • „Niepodlegli i solidarni” – zorganizowanie wspólnego spotkania, np. warsztatów plastycznych lub kulinarnych dzieci pochodzących z Polski i Ukrainy

Propozycje dla starszych uczniów:

  • „Niepodległość” – nauczyciel przygotowuje arkusz szarego papieru, na którym wyrysowuje puzzle. Rozcina je, każdy uczeń na swoim puzzlu wpisuje hasło, przez które rozumie pojęcie niepodległości. Wszystkie puzzle składają się na hasło „Niepodległość”
  • „Polska niepodległa, czyli jaka” – na tablicy/arkuszu papieru uczniowie z jednej strony zapisują cechy, które ich zdaniem przemawiają za silną i niepodległą Polską, po drugiej stronie wskazują te okoliczności i zjawiska, które zagrażają niepodległości i wolności w Polsce. Wspólnie zastanawiają się, które z nich mogą zmienić, na co mają realny wpływ, co mogą zrobić, żeby umocnić ideę wolności i niepodległości w Polsce
  • „Droga do niepodległości” – uczniowie wybierają dziesięć kluczowych – ich zdaniem – wydarzeń, które doprowadziły do odzyskania niepodległości, zapisują je na kartkach, układają w chronologicznym i przyczynowo-skutkowym porządku, uzasadniają swój wybór
  • „Retrospekcja” – uczniowie odtwarzają za pomocą realnej lub symbolicznej sceny wybrane wydarzenie związane z zagadnieniem utracenia lub odzyskania niepodległości
  • „Bohaterowie dawniej i dziś” – uczniowie na sylwetach – szablonach ludzkich postaci wpisują cechy Polaków, które ich zdaniem doprowadziły do odzyskania niepodległości, mogą również opatrzyć sylwety nazwiskami kluczowych dla tego wydarzenia osób. Na oddzielnych sylwetach wpisują cechy, które w dzisiejszych czasach postrzegają jako ważne dla utrzymania wolnego i szczęśliwego państwa, tutaj również mogą wskazać konkretne osoby realizujące wskazane przez nich wartości
  •  „Patriotyzm moimi oczami” – zaproponowanie uczniom uchwycenia w obiektywie przejawów współczesnego patriotyzmu, zorganizowanie wernisażu zdjęć

Netografia:

https://nck.pl/projekty-kulturalne/projekty/barwy-wspolne/aktualnosci/pakiet-edukacyjny-wersja-do-pobrania, dostęp z dnia 23.10.2022 r.

https://historiawgdzieci.pl/podkast/123-lata-zaborow, dostęp z dnia 23.10.2022 r.

Autor: Urszula Wesół – pedagog, nauczyciel edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej

Szkoła Podstawowa – portal dla nauczycieli

Mandala w edukacji i terapii – pomysły na wykorzystanie

Wielu nauczycieli stara się wzbogacać prowadzone zajęcia o elementy kultur pochodzących z rożnych stron świata. Dzięki temu ich podopieczni rozbudowują swoją wiedzę, poszerzają horyzonty myślowe, rozwijają kompetencje społeczne i emocjonalne, zdobywają nowe umiejętności lub doskonalą te, które już posiadają. Jedną z popularniejszych ostatnio technik są mandale, wywodzące się z tradycji hinduskiej.

Czym jest mandala?

W języku hinduskim słowo „mandala” oznacza „koło życia” lub „święty krąg”. W tamtejszym kręgu kulturowym mandala symbolizuje Kosmos, w którego centrum znajduje się istota boska. W swym oryginalnym pochodzeniu pełni rolę rytualną, dodając siły i energii płynącej z kontaktu z bóstwem oraz pomagając w osiągnięciu skupienia i harmonii umysłu. Nieprzypadkowo mandala przyjmuje formę rysunku na planie koła, które traktowane jest właśnie jako symbol pełni i doskonałości. Dla uczestników kultury Dalekiego Wschodu, np. buddyjskich mnichów, wykonywanie i oglądanie takich rysunków sprzyja wyciszeniu się, medytowaniu, doskonaleniu umysłu.

Swoją popularność w miejscach bliższym nam geograficznie i kulturowo mandala zawdzięcza zasłużonemu dla rozwoju psychoanalizy psychiatrze Karolowi Gustawowi Jungowi. To właśnie ten naukowiec dostrzegł terapeutyczne działanie mandali, która może stać się narzędziem dla pacjenta do wyrażenia swoich myśli i przeżyć, a w konsekwencji zwiększenia poczucia spokoju i wewnętrznej równowagi.

Zastosowanie mandali w edukacji

Wykorzystując mandale w działalności edukacyjnej, nie odwołujemy się do powiązanych z nimi praktyk religijnych czy psychoterapeutycznych. Z powodzeniem jednak możemy posiłkować się techniką plastyczną, jaką jest samo wykonywanie mandali. Zanim przyjrzymy się, w jaki sposób można to zrobić, warto odpowiedzieć na pytanie, jakie korzyści przynosi zastosowanie mandali w pracy z uczniami.

Możemy sięgnąć po technikę mandali, gdy chcemy:

  • pobudzić kreatywność naszych podopiecznych,
  • rozwinąć ich wyobraźnię,
  • wspierać koncentrację uwagi,
  • doskonalić koordynację wzrokowo-ruchową i sprawność ręki,
  • odpowiedzieć na potrzebę wyciszenia się i zrelaksowania,
  • umożliwić wyrażenie swoich uczuć, przeżyć, refleksji.

Jak zastosować technikę mandali w pracy nauczyciela?

Mandale w edukacji możemy wykorzystać na kilka sposobów:

– Dzięki popularności tej techniki, na rynku wydawniczym oraz w sieci znajduje się wiele gotowych wzorów o różnej tematyce i stopniu złożoności. Pracując z takimi szablonami, wypełniamy je kolorem za pomocą dowolnych narzędzi (kredki, pisaki, pędzle i farby). Jeśli zdecydujemy się na zamianę kredek na farby, oprócz tradycyjnych pędzli mamy do dyspozycji mniej oczywiste narzędzia, takie jak gąbki, wykałaczki czy patyczki do uszu. Ważną zasadą pracy jest wypełnianie szablonów poprzez poruszanie się po okręgach – od zewnątrz do środka lub w przeciwnym kierunku, od wewnątrz do zewnątrz.

– Alternatywną dla kolorowania mandali jest technika jej wyklejania. W tym celu możemy użyć kuleczek wykonanych z bibuły, koralików, cekinów, pomponów, które przyklejamy w odpowiednie miejsca na wzorze mandali. Wyklejać można również za pomocą plasteliny lub innej masy plastycznej.

– Interesującą techniką pracy z mandalą jest mandala sypana, której elementy, zamiast kredkami, farbami czy akcesoriami do wyklejania, wypełniamy materiałem sypkim. Do dyspozycji mamy: piasek, bułkę tartą, kaszę manną czy uprzednio zabarwioną za pomocą flamastrów sól.

– Kolejnym krokiem jest mandala układana. Na przygotowanym szablonie układamy elementy, np. materiały naturalne, takie jak popularne „dary jesieni” (liście, kasztany, żołędzie, szyszki, ale również nasiona, płatki kwiatów, źdźbła trawy).

– Zamiast korzystać z gotowych wzorów i wypełniać je w dowolny sposób (kolorować, wyklejać, sypać czy układać elementy), możemy zaproponować uczniom tworzenie własnych mandali. W tym celu rysujemy koło (za pomocą cyrkla lub odrysowując je np. od pokrywki), które następnie wypełniamy kolorami zataczając okręgi – od największego do najmniejszego lub odwrotnie.

Bibliografia i proponowane materiały:

http://www.mandale.info/co-to-jest-mandala/, dostęp z dnia 15.10.2022 r.
https://encyklopedia.pwn.pl/haslo/;3937101, dostęp z dnia 15.10.2022 r.
https://www.supercoloring.com/pl/kolorowanki/kultura-sztuka/mandala/mandale-latwe
opracowania Georga Bemmerleina (wyd. WiR):

Mandale – Cztery pory roku

Mandale – Rośliny i zwierzęta

Autor: Urszula Wesół – pedagog specjalny, nauczyciel edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej

Szkoła Podstawowa – portal dla nauczycieli

10 października Dzień Drzewa – scenariusz zajęć dla najmłodszych

Cele główne:

  • poszerzanie zasobu wiadomości na temat środowiska przyrodniczego
  • kształtowanie odpowiedzialnej postawy wobec świata przyrody i rozwijanie umiejętności dbania o nią
  • rozwijanie percepcji wzrokowej i kreatywnego myślenia

Formy pracy:

  • z całą grupą
  • zespołowa
  • w parach
  • indywidualna

Metody pracy:

  • metody czynnościowe – zadań stawianych dziecku do wykonania, metoda kierowania aktywnością dziecka, metoda samodzielnych doświadczeń dzieci, metoda ćwiczeń wzrokowych
  • aktywizujące – burza mózgów
  • słowne – rozmowa, instruktaż
  • oglądowe – praca z ilustracjami i eksponatami
  • metody ekspresji technicznej

Środki dydaktyczne:

  • nagranie dowolnego utworu muzycznego, np. Sunny Mornings Petera Hellanda oraz sprzęt do jego odtworzenia
  • przedmioty pozyskane z drzew: patyki, kora, szyszki, kasztany, liście, żołędzie
  • ilustracje drzew (załącznik nr 1)
  • podkładki w ilości wystarczającej dla każdego dziecka
  • liście wycięte z papieru
  • kredki, pisaki
  • sznurek

Silny jak drzewo

1. Zabawa na powitanie – Echo

Dzieci siedzą w kole. Prowadzący zaprasza je do zabawy w echo: wypowiada powitanie „dzień dobry” w różny sposób: wysoko, nisko, głośno, cicho, śpiewnie – dzieci naśladują nauczyciela. Zabawę mogą prowadzić chętne dzieci.

2. Szum drzew

Dzieci stoją w rozsypce. Prowadzący odtwarza wybrane nagranie muzyczne. Dzieci kołyszą się z ramionami wyciągniętymi w górę w rytm muzyki, naśladując drzewa na wietrze. Zatrzymują się w bezruchu, gdy muzyka cichnie. Prowadzący powtarza kilkukrotnie zabawę, zatrzymując i włączając ponownie muzykę.

3. Drzewa wokół nas

Dzieci siedzą w kole. Prowadzący zadaje pytanie: Gdzie można spotkać drzewa? Dzieci udzielają odpowiedzi, wskazując odpowiednie ilustracje:

– To miejsce jest siedliskiem wielu zwierząt, takich jak: sarny, dziki, lisy. Jest nam niezbędne do produkowania tlenu, dlatego nazywane jest jako „zielone płuca Ziemi”.

– To miejsce znajdziesz w mieście. Możesz wybrać się tam na spacer i spędzić czas zdrowo i przyjemnie.

– W tym miejscu rosną drzewa, dzięki którym otrzymujemy pyszne i zdrowe owoce: jabłka, gruszki, śliwki i wiśnie.

Następnie dzieci generują pomysły, co dają nam drzewa? Dlaczego są nam potrzebne?

4. Skarby drzew

Prowadzący prezentuje dzieciom przedmioty, które można pozyskać dzięki drzewom: szyszki, kasztany, patyki, kawałki kory, liście. Dzieci dzielą się pomysłami, do czego mogą nam służyć skarby pochodzące z drzewa. Przyporządkowują je do poszczególnych rodzajów drzew zaprezentowanych na ilustracjach. Prowadzący zwraca uwagę na fakt, że nie należy niszczyć drzew w celu pozyskania skarbów, tylko wykorzystać opadłe liście i kwiaty, odłamane gałęzie i fragmenty kory.

5. Leśne wzory

Dzieci tworzą pary. Każde dziecko w parze otrzymuje podkładkę oraz taki sam zestaw materiałów złożony z patyków, liści, szyszek, kasztanów czy żołędzi. Jedno dziecko z pary układa dowolny wzór z materiałów, zadaniem partnera jest ułożenie takiego samego wzoru. Następuje zmiana ról. Dzieci wspólnie z prowadzącym zastanawiają się, jak jeszcze można wykorzystać zgromadzone leśne skarby. Propozycje dzieci mogą być zrealizowane w dalszej części dnia lub w kolejnych dniach.

6. Prośby drzewa

Dzieci ze zgromadzonych materiałów oraz z wykorzystaniem sznurka, z pomocą nauczyciela, tworzą przestrzenny model drzewa. Prowadzący pyta dzieci, jakie prośby może mieć drzewo do ludzi? Przykładowe odpowiedzi:

– Nie zrywaj liści, nie łam gałęzi

– Nie zostawiaj śmieci w lesie

– Staraj się chronić drzewa przed wycinaniem, jeśli nie jest to konieczne

– Jeśli możesz, posadź nowe drzewo i dbaj o nie

Prowadzący z udziałem dzieci (na miarę ich możliwości) zapisuje i ilustruje pomysły na szablonach papierowych liści. Dzieci zawieszają liście na modelu drzewa.

7. Kojący spokój drzew – zabawa na zakończenie

Dzieci stoją w rozsypce, następnie kucają na dywanie. Kilkukrotnie naśladują rosnące drzewo – powoli prostują się, wyciągają ręce do góry, wspinają się na palce, powoli wracają do pozycji na dywanie. Prowadzący prosi dzieci o ocenę zajęć – im bardziej im się podobały, tym wyżej podnoszą ręce.

Modyfikacje:

  • Byłoby wspaniale, gdyby dzieci mogły posadzić na terenie przy placówce swoje drzewo (np. pozyskane od sponsora), a następnie je pielęgnować i obserwować, jak rośnie.
  • Od samego rana możemy zaakcentować Dzień Drzewa odpowiednim nastrojem, wprowadzając półmrok w sali poprzez zasłonięcie okien, odtwarzanie w tle nagrania szumu drzew i odgłosów lasu, używając olejku zapachowego, np. sosnowego.

Bibliografia:

  • Drzewo, K. Bajerowicz, Wydawnictwo Nasza Księgarnia
  • Drzewa, W. Grajkowski, Wydawnictwo Dwie Siostry

Pobierz załącznik

Dzień Drzewa – scenariusz opracowała: Urszula Wesół

Szkoła Podstawowa – portal dla nauczycieli

23 września Dzień Spadającego Liścia – scenariusz zajęć

Dzień Spadającego Liścia to święto nietypowe obchodzone w Polsce 23 września, a jego przesłaniem jest radosne powitanie jesieni.

Cele główne:

  • stymulowanie rozwoju procesów poznawczych – porównywania, klasyfikowania
  • poszerzanie zakresu doświadczeń sensorycznych – słuchowych, dotykowych, wzrokowych, ruchowych
  • rozwijanie sprawności manualnej

Formy pracy:

  • z całą grupą
  • indywidualna

Metody pracy:

  • czynnościowe – zadań stawianych dziecku do wykonania, samodzielnych doświadczeń dzieci, metoda ćwiczeń słuchowych
  • słowne – zabawa z rymowanką, instruktaż
  • metody ekspresji muzycznej, ruchowej i plastycznej
  • zabawy słowno-ruchowe
  • ćwiczenia oddechowe

Środki dydaktyczne:

  • duży parasol
  • okazy liści, naturalnych, wyciętych z folii, z papieru, z materiału (propozycje szablonów w załączniku nr 1)
  • nagranie dowolnego utworu muzycznego, np. Una Mattina Ludovico Einaudiego oraz sprzęt do jego odtworzenia
  • szeleszczące przedmioty: liście, folie, papier
  • szablon postaci Pani Jesieni wykonany na arkuszu szarego papieru
  • farby

Zaproś liście do zabawy – scenariusz

Dzień Spadającego Liścia

1. Zabawa na powitanie – Lecą, lecą liście

Dzieci stoją w kole, chwytają się za ręce. Prowadzący recytuje tekst rymowanki, dzieci rytmicznie obracają się w kole w jedną stronę:

Lecą, lecą liście,

Wirują zamaszyście.

Nagle stop!

Liście – hop!

Na hasło: Hop! koło wiruje w drugą stronę.

2. Liściasty misz – masz

Dzieci siedzą w kole. Prowadzący prezentuje duży parasol odwrócony rączką do góry, w którym umieszczone są różnego rodzaju liście: okazy naturalne, liście wycięte z papieru, z tektury, z folii, z materiału. Każde dziecko podchodzi i losuje liść z parasola obracanego przez prowadzącego. Dzieci badają właściwości wylosowanych liści, próbują je opisać używając określeń odnoszących się do kształtu, wielkości, faktury. Umieszczają  swoje liście za plecami. Prowadzący wraz z dziećmi klasyfikuje liście pozostałe w czaszy parasola, przyjmując kryterium:

– wielkości

– kształtu

– koloru.

3. Liściasta orkiestra

Dzieci ponownie sięgają po liście wylosowane w poprzednim ćwiczeniu. Prowadzący prezentuje dzieciom wybrane przez siebie nagranie muzyczne i prosi, żeby z pomocą liści interpretowały ruchem muzykę według własnego pomysłu.

4. Dźwiękowe zagadki 

Prowadzący prosi dzieci, żeby ostrożnie poruszyły liśćmi tak, by wydobyć z nich dźwięk. Dzieci próbują opisać wytworzone dźwięki. Prowadzący za pomocą zgromadzonych przedmiotów wydaje inne szeleszczące dźwięki. Dzieci zamykają oczy i próbują zidentyfikować prezentowane odgłosy bez użycia wzroku.

5. Sukienka Pani Jesieni

Prowadzący prezentuje dzieciom sylwetę Pani Jesieni odrysowaną na arkuszu szarego papieru. Prosi dzieci, by zaprojektowały dla niej sukienkę. W tym celu dzieci kolejno podchodzą do arkusza i nanoszą farbę na liście, po czym odciskają je na papierze, tworząc sukienkę.

6. Oddech lekki niczym liść – zabawa na zakończenie

Po ukończonej pracy i uprzątnięciu stanowiska, dzieci ponownie siadają w kole i raz jeszcze sięgają po swoje liście. Kładą liść na dłoni, którą zbliżają do ust i starają się zdmuchnąć listek. Następnie kładą się na plecach, na brzuchu umieszczają liść. Nabierając powietrze nosem i wypuszczając je ustami, obserwują ruch liści. Potem siadają w siadzie skrzyżnym. Prowadzący prosi dzieci, aby oceniły zajęcia – im bardziej im się podobały, tym wyżej unoszą swój listek.

Dzień Spadającego Liścia – Modyfikacje:

  • Liście mogą posłużyć do wykonania wspólnej pracy – każde dziecko zamienia liść w zwierzątko mieszkające w lesie poprzez dorysowanie i doklejenie elementów (oczy, uszy, łapy, ogon).
  • Dzieci mogą pracować z naturalnymi farbami przygotowanymi na bazie kaszy manny (powinna mieć lejącą konsystencję):

– żółta farba powstanie poprzez dodanie rozgniecionego banana lub skórki startej  z cytryny

– pomarańczowa – dodatek ugotowanej marchewki

– zielona – dodatek szpinaku

– brązowa – dodatek kakao.

Pobierz załącznik

Bibliografia:

  • B. Dawczak, I. Spychała, Wielka księga przedszkolaka. Od maluch do starszaka, wyd. Papilon, Poznań 2013
  • A. Franczyk, K. Krajewska, Zabawy i ćwiczenia na nowy rok. Propozycje do pracy z dziećmi młodszymi o specjalnych potrzebach edukacyjnych, wyd. Impuls, Kraków 2019
  • Rymowanka Lecą, lecą liście – autor: Urszula Wesół

Autor: Urszula Wesół – nauczyciel edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej, pedagog specjalny

Szkoła Podstawowa – portal dla nauczycieli

Gotuj się na zmiany… w przedszkolu i szkole

Już 1 września rusza 12. edycja programu edukacyjnego dla przedszkoli i szkół WINIARY „Gotuj się na zmiany”. Głównym założeniem akcji jest edukacja dzieci i młodzieży w obszarach: dobrych nawyków żywieniowych, ekoświadomości i odpowiedzialnego podejścia do niemarnowania żywności oraz przystosowania do życia w kuchni.

W celu ułatwienia propagowania prawidłowych postaw wśród najmłodszych, dla nauczycieli i opiekunów opracowane zostały angażujące materiały edukacyjne dla dzieci w różnych kategoriach wiekowych – przedszkolaków i uczniów klas 1-3 oraz 4-8. W ramach zajęć w szkołach podstawowych scenariusze można realizować również przy wykorzystaniu wyposażenia Laboratoriów Przyszłości.

Co czeka na placówki po rejestracji w programie?

1. Angażujące pomoce dydaktyczne

Pakiety materiałów zostały starannie opracowane przez metodyków – całość utrzymana w duchu edutainment (nauka przez zabawę), by pobudzić dziecięce zainteresowanie poznawaniem dobrych nawyków żywieniowych. Każdy nauczyciel rejestrujący placówkę w programie otrzymuje dostęp do materiałów dydaktycznych bazujących na połączeniu merytoryki z integralnymi elementami w postaci angażujących aktywności. Ułatwią i uatrakcyjnią one prowadzenie zajęć z dziećmi oraz będą wsparciem w rozwijaniu umiejętności metodycznych. Odpowiednia edukacja w zakresie dobrych nawyków związanych z jedzeniem, jego przygotowaniem czy podejściem do niemarnowania żywności już na wczesnym etapie życia zaprocentuje w przyszłości.

Wychowawcy dzieci w wieku przedszkolnym mają do dyspozycji scenariusze zabaw, które urozmaicą prowadzenie zajęć z maluchami i zamienią przekazywanie wiedzy oraz odkrywanie świata dobrych nawyków żywieniowych w pełną radości przygodę.

Nauczyciele szkolni mogą korzystać z pomocy dydaktycznych stworzonych z uwzględnieniem kierunków realizacji polityki oświatowej oraz możliwością wykorzystania wyposażenia technicznego wchodzącego w skład programu Laboratoria Przyszłości. Materiały powstały w zgodzie z poniższymi kierunkami realizacji polityki oświatowej w roku szkolnym 2022/2023:
– Wychowanie zmierzające do osiągnięcia ludzkiej dojrzałości poprzez kształtowanie postaw ukierunkowanych na prawdę, dobro i piękno, uzdalniających do odpowiedzialnych decyzji.
– Wspomaganie wychowawczej roli rodziny przez właściwą organizację i realizację zajęć edukacyjnych wychowanie do życia w rodzinie. Ochrona i wzmacnianie zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży.
– Rozwijanie umiejętności metodycznych nauczycieli w zakresie prawidłowego i skutecznego wykorzystywania technologii informacyjno-komunikacyjnych w procesach edukacyjnych. Wsparcie edukacji informatycznej i medialnej, w szczególności kształtowanie krytycznego podejścia do treści publikowanych w Internecie i mediach społecznościowych.
– Wsparcie nauczycieli i innych członków społeczności szkolnych w rozwijaniu umiejętności podstawowych i przekrojowych uczniów, w szczególności z wykorzystaniem pomocy dydaktycznych zakupionych w ramach programu „Laboratoria przyszłości”.

Praca związana z budowaniem kompetencji kreatywnych oraz technicznych jest niezwykle istotna już od najmłodszych lat, a innowacyjne narzędzia wspomagają rozwijanie umiejętności na wielu poziomach. Scenariusze zajęć dla szkół podstawowych przewidują wykorzystanie nowoczesnego sprzętu powiązanego z działalnością w ramach Laboratoriów Przyszłości.

2. Konkursy, w których naprawdę chce się brać udział

Wszystkie placówki mogą zaangażować się w podejmowanie konkursowych wyzwań. Atrakcyjne nagrody, przydadzą się w każdej z nich i pomogą zróżnicować codzienny plan zajęć.

3. Dodatkowa dawka wiedzy

W tworzenie materiałów dodatkowych zaangażowany został Pan Belfer, znany m.in. z działalności w grupie Superbelfrów RP. Od wielu lat działa aktywnie w sieci i poza nią, wspierając dzieci w nauce przy wykorzystaniu swojej wiedzy o nowoczesnych technologiach, mediach społecznościowych i marketingu.

To jednak nie wszystko. Pierwsze 500 placówek zarejestrowanych w programie otrzyma pakiety materiałów dydaktycznych, które jeszcze bardziej ułatwią prowadzenie zajęć, poznawanie świata dobrych nawyków i pobudzą dziecięcy apetyt na wiedzę.

Dołącz do programu i miej swój udział w kształtowaniu prawidłowych postaw żywieniowych już od najmłodszych lat.

ZAREJESTRUJ PLACÓWKĘ NA gotujsienazmiany.pl

Materiał sponsorowany

Ogólnopolski projekt edukacyjny „Razem na TIK top” – zachęcamy do udziału

Głównym celem projektu jest propagowanie różnorodnych, innowacyjnych i ciekawych form oraz metod pracy dydaktyczno-wychowawczej z uwzględnieniem technologii informacyjno-komunikacyjnych.

  • Projekt skierowany jest do uczniów szkół podstawowych (klasy 1-8).
  • Projekt „Razem na TIK top” może być realizowany przez jednego nauczyciela lub we współpracy kilku nauczycieli w jednej grupie/klasie, w której uczestniczy min. 6 uczniów.
  • Projekt można realizować w ramach innowacji pedagogicznej.
  • Projekt podzielony jest na pięć modułów, w ramach których nauczyciel realizuje dwa wybrane zadania. Proponowane zadania można dostosować do różnorodnych treści realizowanych w ramach różnych zajęć.
  • Regulamin i zadania projektowe można znaleźć w plikach grupy projektowej:

https://www.facebook.com/groups/709804636753364

  • Udział w projekcie jest bezpłatny.

Zapraszamy do udziału!

Organizator projektu – Szkoła Podstawowa nr 16 im. Janusza Korczaka w Rudzie Śląskiej

PROJEKT EDUKACYJNY KREATYWNE PRACE PLASTYCZNE 2022/23

Międzynarodowy projekt edukacyjny „KREATYWNE PRACE PLASTYCZNE” to nowe wyzwanie edukacyjne na rok szkolny 2022/23, do którego warto dołączyć. Jest to już trzecia edycja projektu, którego zasięg z roku na rok zwiększył się dwukrotnie. Dotychczas wzięło w nim udział ok. dwa tysiące nauczycieli, tysiąc sto różnych placówek oświatowych, wychowawczych i kulturalnych oraz trzydzieści tysięcy przedszkolaków, uczniów i wychowanków.

  • Organizatorką i pomysłodawczynią projektu jest Beata Grzeszczuk-Nędza – autorka najpopularniejszego w Polsce edukacyjnego bloga plastycznego „Kreatywne Prace Plastyczne”.
  • Projekt adresowany jest do nauczycieli przedszkoli i klas 1-3 oraz nauczycieli: plastyki klas 4-8 szkół podstawowych, świetlic szkolnych, szkół i ośrodków specjalnych, bibliotek i ośrodków kultury w kraju i za granicą.
  • Głównym celem projektu jest zaspokajanie naturalnej potrzeby tworzenia sztuki, wyzwalanie ekspresji twórczej i wspieranie harmonijnego rozwoju oraz kreatywności uczestników poprzez różnorodne działania plastyczne.
  • Proponowane w projekcie działania plastyczne niosą wartości arteterapeutyczne oraz szczególnie wspierają rozwój motoryki małej, koordynacji wzrokowo-ruchowej, integracji sensorycznej, spostrzegania, wyobraźni, pamięci, uwagi i mowy.
  • Projekt jest zgodny z podstawą programową wychowania przedszkolnego, edukacji wczesnoszkolnej, plastyki w kl. IV-VIII i szkół specjalnych oraz kierunkiem realizacji polityki oświatowej państwa w roku szkolnym 2022/23 – p.2 – „Ochrona i wzmacnianie zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży”, p.8 – „Wsparcie nauczycieli i innych członków społeczności szkolnych w rozwijaniu umiejętności podstawowych i przekrojowych uczniów”, tj. myślenia krytycznego i innowacyjnego, wytrwałości, różnorodności i szacunku dla środowiska. 
  • Projekt można realizować jako innowację pedagogiczną w placówkach oświatowych.
  • Systematyczne stosowanie recyklingu plastycznego w działaniach projektowych buduje pozytywne nawyki i postawy proekologiczne.
  • Tematy przyrodnicze zachęcają do obserwacji świata roślin i zwierząt, uwrażliwiają na piękno przyrody, a  działania plastyczne łatwo integrują się z edukacją przyrodniczą.
  • Projekt prowadzi do zmiany stylu edukacji plastycznej z odtwórczej (szablonowej, schematycznej, rutynowej) w prawdziwie twórczą, nowoczesną i promującą oryginalność.
  • Udział w projekcie jest prosty, bezpłatny, autonomiczny i pozbawiony zbędnej dokumentacji.

PATRONI PROJEKTU:

  1. Szkoła Podstawowa – portal dla nauczycieli
  2. Pedagogika Specjalna – portal dla nauczycieli
  3. Czasopismo „Świetlica w Szkole” – dwumiesięcznik dla nauczycieli
  4. PERFECTUS Niepubliczna Placówka Doskonalenia Nauczycieli

Jeśli masz ochotę dołączyć przeczytaj KREATYWNE PRACE PLASTYCZNE REGULAMIN PROJEKTU III EDYCJA.

Do zobaczenia w prawdopodobnie najbarwniejszym projekcie edukacyjnym na świecie!

Beata  http://kreatywnepraceplastyczne.blogspot.com/ Fanpage https://www.facebook.com/kreatywnepraceplastyczne/

Autor: Beata Grzeszczuk-Nędza

21 sierpnia Dzień Optymisty – scenariusz zajęć dla najmłodszych

21 sierpnia Dzień Optymisty

Cele główne:

  • kształtowanie odporności psychicznej dzieci
  • rozwijanie umiejętności mówienia o swoich uczuciach
  • rozwijanie umiejętności spoglądania na sytuacje z różnych perspektyw, wyszukiwania pozytywnych stron codziennych zdarzeń

Formy pracy:

  • z całą grupą
  • indywidualna

Metody pracy:

  • czynnościowe – metody ćwiczeń ruchowych, zadań do wykonania
  • metody ekspresji plastycznej i technicznej
  • elementy pedagogiki zabawy
  • elementy treningu kreatywności
  • elementy relaksacji

Środki dydaktyczne:  

  • kapelusz
  • okulary (akcesoria do przyjęć)
  • arkusz szarego papieru/tablica
  • flamastry/pisaki suchościeralne/kreda
  • kredki
  • nożyczki i kleje w ilości wystarczającej dla każdego dziecka
  • przeczytane czasopisma, gazetki reklamowe z supermarketów

Dzień Optymisty – Optymiści zawsze górą

  1. Zabawa na powitanie – Chodzenie w tempie

Dzieci stoją w rozsypce. Prowadzący zaprasza je do zabawy w chodzenie w tempie, które dyktują liczby – im większą liczbę mówi nauczyciel, tym szybsze tempo chodzenia. Nauczyciel stopniowo zmienia tempo zabawy. Następnie wprowadza nowy element: podaje nazwę części ciała, którą witają się dzieci, np. łokcie do łokci. Po zakończeniu zabawy dzieci siadają w kole.

  • Gadający kapelusz

Dzieci wraz z prowadzącym siedzą w kole. Prowadzący zakłada kapelusz i wyjaśnia dzieciom, że kto ma na głowie kapelusz, mówi głośno o swoich myślach. Dzieci kolejno wkładają na głowę kapelusz i próbują sformułować swoje myśli.

  • Dwie strony medalu

Prowadzący dzieli tablicę/arkusz papieru na pół pionową kreską. Z lewej strony rysuje schematycznie trudną/niewesołą sytuację, np. burzę, upadek na rowerze, zburzoną budowlę z klocków. Dzieci zastanawiają się, jak można odwrócić tę sytuację – co pozytywnego można zobaczyć w tym zdarzeniu? Nauczyciel lub chętne dziecko rysuje po prawej stronie pozytywne rozwiązanie przedstawionej sytuacji.

  • Okulary

Prowadzący prezentuje dzieciom zabawne okulary używane jako gadżet podczas przyjęć. Wyjaśnia, że pozwalają one pozytywnie patrzeć na świat. Dzieci kolejno wkładają okulary i wyszukują w otoczeniu elementy, które ich zdaniem stanowią powód do radości.

  • Przepis na dobry nastrój

Prowadzący prezentuje dzieciom kontur postaci człowieka wykonany na arkuszu szarego papieru. Wyjaśnia, że zostanie on wypełniony pozytywnymi rzeczami. Dzieci siadają do stolików, gdzie zgromadzone są czasopisma, nożyczki i kleje. Każde dziecko wyszukuje w nich i wycina ilustrację, która według niego jest sposobem na poprawę nastroju i poradzenie sobie z trudnościami. Dzieci przyklejają wybrane elementy na sylwetkę człowieka.

  • Pozytywna energia – zabawa na zakończenie

Prowadzący wyjaśnia dzieciom, że sposobem na zachowanie dobrego samopoczucia jest aktywność fizyczna. Wzmacnia ona mięśnie i ciało, dając siłę do radzenia sobie z trudnościami, a ćwiczenia oddechowe pomagają zyskać spokój, który przydaje się w trudnych chwilach. Dzieci siedzą w siadzie skrzyżnym, wykonują instrukcję prowadzącego:

  • Nabierz dużo powietrza nosem
  • Poczuj, jak powietrze wypełnia klatkę piersiową, dociera aż do twojego brzucha
  • Powoli wypuszczaj powietrze ustami
  • Połóż się na plecach, ręce wyciągnij wzdłuż tułowia
  • Napełnij powietrzem klatkę piersiową
  • Obserwuj, jak pracuje twój brzuch podczas wydechu
  • Spróbuj wspiąć się na palcach i wyciągaj ręce jak najwyżej, tak, jakbyś chciał dotknąć słońca!

Nauczyciel prosi dzieci, aby oceniły, czy zajęcia im się podobały poprzez wyciągnięcie kciuka w górę lub skierowanie go w dół.

Modyfikacje:

  • Można zaproponować dzieciom prowadzenie „Dzienniczka optymisty” – przez wyznaczony czas, np. przez tydzień, dzieci codziennie notują swoje powody do zadowolenia, a następnie porównują je między sobą.

Bibliografia:

  • G. Diedechris, Jak nauczyć dziecko optymizmu. 35 ćwiczeń dla dzieci w wieku 3-10 lat, wyd. Jedność, Kielce 2016
  • M. Seligman, Optymistyczne dziecko, wyd. Media Rodzina, Poznań 1997
  • https://instytutep.pl/portfolio-instytutep-all,dostęp z dnia 17.08.2022

Autor: Urszula Wesół – pedagog specjalny, nauczyciel edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej

Szkoła Podstawowa – portal dla nauczycieli