Program innowacji pedagogicznej dotyczący zadań wychowawczych z wykorzystaniem pozytywnej dyscypliny

0
369

„Dobry wychowawca, który nie wtłacza, a wyzwala, nie ciągnie, a wznosi, nie ugniata, a kształtuje, nie dyktuje, a uczy, nie żąda, a zapytuje – przeżyje wraz z dziećmi wiele natchnionych chwil.”
J. Korczak

Treści programu:

I. Założenia programu
II. Cele programu
III. Formy i metody pracy
IV. Treści programu
V. Procedury osiągania celów
VI. Ewaluacja

I. Założenia programu

Program innowacji pedagogicznej dotyczący zadań wychowawczych powstał z myślą o uczniach klas IV-VIII. Potrzebę jego zbudowania opieram na obserwacji moich uczniów i ich potrzebach wychowawczych i emocjonalnych. Podstawowym założeniem programu jest rozwiązywanie problemów wychowawczych i budowanie klimatu sprzyjającego uczeniu się. Grupa uczniów w klasie jest duża i zróżnicowana, spędza ze sobą wiele godzin dziennie. Zależało mi, żeby pokazać jak bardzo ważna jest więź ze społecznością oraz szacunek nie tylko ucznia do nauczyciela, ale również nauczyciela do ucznia. Jak również, żeby odpowiedzieć sobie na pytania: Jakich chcemy wychować młodych ludzi? Czy moje słowa, działania uczą ich życiowych kompetencji? Czy wzmacniamy umiejętności uczniów, by mogli odnieść sukces szkolny? Warto też zastanowić się nad tym, jakie są konsekwencje w stosowaniu wciąż szantażu czy tzw. kar – mam tu na myśli, np. Jak będziecie wciąż gadać, zrobię kartkówkę. Czy to przynosi efekt? Czy dzieci przestaną gadać? Co budujemy takim stwierdzeniem? Czy myślimy długofalowo, czy skupiamy się tu i teraz?

Zajęcia prowadzone są z wykorzystaniem metody Pozytywnej Dyscypliny. Książka „Pozytywna Dyscyplina” autorstwa dr Jane Nelsen i współautorów Lynn Lott, Cheryl Erwin i innych została stworzona, aby kształcić młodych ludzi do bycia odpowiedzialnymi, pełnymi szacunku i zaradności członkami społeczeństwa. Pozytywna Dyscyplina dostarcza rodzicom, nauczycielom gotowych narzędzi i technik do pracy nad sobą i do pracy z dzieckiem, uczniem.

Metoda Pozytywnej Dyscypliny wg Nelsen opiera się na 5 fundamentalnych zasadach:
  1. Pomaga dzieciom poczuć łączność i przynależność, pomaga im poczuć, że są ważne w rodzinie i społeczności.
  2. Jest jednocześnie pełna szacunku i wymagająca: miękka i zdecydowana w tym samym czasie, czyli twarda dla problemu i miękka dla osoby.
  3. Jest skuteczna długofalowo: bierze pod uwagę to, co dziecko myśli, czuje, czego się uczy i jakie podejmuje decyzje o sobie samym i o swoim świecie i jak decyduje się postępować w przyszłości, aby przetrwać i odnosić sukcesy.
  4. Uczy ważnych umiejętności społecznych i życiowych: szacunku, dbania o innych, rozwiązywania problemów, współpracy oraz umiejętności wnoszenia wkładu i bycia pożytecznym w domu, przedszkolu, szkole i większej społeczności.
  5. Zaprasza dzieci do odkrywania, jak bardzo są zdolne i kompetentne. Zachęca je do konstruktywnego używania swojej osobistej siły i autonomii.

II. Cele programu

Uczniowie w trakcie trwania programu powinni:

  • uczyć się szacunku dla dobra wspólnego
  • stawać się bardziej samodzielnymi w dążeniu do dobra
  • kształtować umiejętność słuchania i rozumienia poglądów
  • umieć współdziałać
  • znajdować w szkole wszechstronny rozwój w miłej atmosferze
  • umieć budować poczucie własnej wartości.

III. Formy i metody pracy:

  • lekcje ćwiczeniowe
  • praca w grupach
  • praca z wykorzystaniem kart pozytywnej dyscypliny
  • lekcje pokazowe, mające na celu utrwalenie poszczególnych umiejętności.

IV. Treści programu:

  1. Umiem zawierać umowę w zachowaniu.
  2. Wiem co to jest konsekwencja.
  3. Posiadam umiejętność samokontroli i dyscypliny.
  4. Szacunek, empatia.
  5. Nagroda a zachęta.
  6. Co daje mi kara?
  7. Jestem potrzebny.
  8. Moje wybory mają wpływ na to, co dzieje się w mojej wspólnocie.
  9. Jestem ważny. Budowanie poczucia własnej wartości.
  10. Konsekwencja swoich działań.
  11. Posiadam umiejętność właściwego, uczciwego osądu.

V. Procedury osiągania celów

Program jest długofalowy, ale szybko przynosi efekty. Nauczyciel i wychowawca lepiej pozna uczniów, ich potrzeby, co pozwoli dobrać odpowiedni sposób pracy na zajęciach wychowawczych. Będzie pracował nad wzajemnym zaufaniem, współpracą, wzajemnym szacunkiem, zrezygnuje z kontroli nad uczniami. Dzięki takiej zmianie do uczniów, atmosfera w klasie na pewno się poprawi.

VI. Ewaluacja:

  • monitorowanie postępów w relacjach i sposobów rozwiązywania problemów
  • obserwacja uczniów w sytuacjach ćwiczeniowych
  • obserwacja zachowania uczniów
  • współdziałanie
  • kontrola stopnia zaangażowania w życie klasy.

Program innowacji pedagogicznej opracowała: Ewelina Turek – Czytelniczka Portalu