Strona główna Klasy 4-8 Mniejsze i większe wspólnoty – scenariusz godziny wychowawczej dla uczniów klas VI-VIII

Mniejsze i większe wspólnoty – scenariusz godziny wychowawczej dla uczniów klas VI-VIII

0

Cele:

  • poszerzenie wiedzy na temat wspólnot tworzących społeczeństwo i płynących z nich korzyści,
  • budowanie poczucia wspólnoty i przynależności do grupy.

Metody pracy:

  • słowne – rozmowa kierowana, dyskusja, instrukcja,
  • czynnościowe – aktywnego działania, metoda gier i zabaw.

Formy pracy:

  • praca z całą grupą,
  • praca w małych zespołach.

Środki dydaktyczne:

  • karteczki w sześciu kolorach,
  • pisaki,
  • załączniki/kartki papieru,
  • w zależności od zasobów szkoły – tablety, laptopy lub encyklopedie/słowniki języka polskiego,
  • kłębek włóczki.

Przygotowanie:

  • uczniowie wraz z prowadzącym siedzą w kręgu.

Proponowany przebieg zajęć:

1. Część wstępna: Kto tak jak ja

      Zabawę rozpoczyna prowadzący, stając w środku kręgu utworzonego przez pozostałych uczestników. Wypowiada zdanie: Kto tak jak ja, kończąc je w wybrany przez siebie sposób, np. kto tak jak ja, ma brata – osoby, których dotyczy zdanie, wstają i zamieniają się miejscami. Rolę prowadzącego przejmuje osoba, która nie zajęła krzesełka po zamianie miejsc.

      Po zakończonej zabawie prowadzący kieruje uwagę uczniów na fakt, że dzięki zabawie możliwe było odkrycie wspólnych cech łączących różne osoby w zespole klasowym.

      2. Część główna: Porozmawiajmy o wspólnocie

      • Uczniowie tworzą grupy poprzez losowanie spośród karteczek w sześciu różnych kolorach.

      a) Każda z grup otrzymuje wykaz słów, jej zadaniem jest zidentyfikowanie w nich wspólnej cechy/części:

        Grupa 1:

        KOTLINA KOTLET KOTARA KOTKA

        Grupa 2:

        KOMPAS IMPAS PASŁĘK PASEK

        Grupa 3:

        BUDZIK DZIKUS GOŹDZIK MŁODZIK

        Grupa 3:

        BAMBUS REBUS GLOBUS GARBUS

        Grupa 4:

        NALEWAĆ ZLEW LEWY DOLEWKA

        Grupa 5:

        SERIA KSERO KONSERWA KAROSERIA

        Grupa 6:

        MAKARON MAKÓWKA MAKRAMA MAKATKA

        Uczniowie ponownie losują kartki, tworząc nowe grupy.

        b) Uczniowie w nowych zespołach tworzą własne definicje słowa wspólnota. W tym celu mogą posłużyć się słownikami i encyklopediami w wersji analogowej lub elektronicznej.

        Zespoły prezentują swoje ustalenia. Prowadzący lub chętny uczeń dokonuje ich podsumowania, wyłuskując treści powtarzające się we wszystkich zaprezentowanych wersjach.

        Uczniowie po raz kolejny tworzą grupy poprzez losowanie.

        c) Tym razem każdy zespół otrzymuje zadanie związane z przeanalizowaniem wybranego rodzaju wspólnoty, zapisuje najważniejsze jej cechy i składowe (załącznik nr 1).

        Po zakończeniu tej części pracy, na kolejnej karcie przedstawiającej cegłę (załącznik nr 2) uczniowie wypisują korzyści wynikające z uczestnictwa w danej wspólnocie.

        d) Uczniowie, wykorzystując wypełnione karty pracy, budują symboliczny mur korzyści, jakie daje przynależność do różnego rodzaju wspólnot.

        3. Część podsumowująca – „Jestem w społecznej sieci”

        Uczniowie siedzą w kręgu, podają sobie kłębek włóczki, kończąc zdanie: „Do naszej wspólnoty wnoszę …” – w ten sposób powstaje pajęczyna łącząca poszczególne osoby. Po zakończeniu zabawy zadaniem uczestników jest rozplątanie sznurka.

        Załącznik 1

        Załącznik 2

        Netografia:

        https://wklasie.uniwersytetdzieci.pl/scenariusz/po-co-mi-wspolnota, dostęp z dnia 05.05.2024

        https://kulczykfoundation.org.pl/edukacja, dostęp z dnia 12.05 2024


        Autorka: Urszula Wesół – pedagog

        Szkoła Podstawowa – portal dla nauczycieli

        BRAK KOMENTARZY

        Exit mobile version