„Dobra postawa to świetna zabawa” – scenariusz zajęć dla dzieci przedszkolnych i rodziców

0
173

Temat warsztatów: „Dobra postawa to świetna zabawa”.

                                          

CELE GŁÓWNE 

Dla dziecka:

  • profilaktyka i korekcja wad postawy,
  • tworzenie poczucia bezpieczeństwa fizycznego i emocjonalnego w kontakcie z dorosłym.

Dla dorosłego:

  • uświadomienie rodzicom obopólnych korzyści płynących ze wspólnej zabawy ruchowej z dzieckiem.
CELE SZCZEGÓŁOWE:      
  • wyrabianie nawyku prawidłowej postawy,
  • znajomość i kontrola własnego ciała,
  • poprawa sprawności fizycznej ogólnej,
  • zwiększenie ruchomości w stawach,
  • wzmacnianie siły mięśniowej.                                                 
FORMY:

grupowa, w parach rodzic – dziecko.

METODY PRACY:
  • warsztatowa,
  • oglądowa – pokaz, demonstracja,
  • słowna – rozmowa, objaśnienia,
  • zadaniowa – zadań stawianych dziecku.                                              
POMOCE:

zabawki np. maskotki, półkule sensoryczne, karimaty, koc.

PRZEBIEG SPOTKANIA
WSTĘP

Przywitanie rodziców, omówienie celu spotkania. Dlaczego zabawy profilaktyczne są tak ważne? Coraz więcej dzieci ma tendencję do rozwoju wady postawy (np. garbi się, ma odstające łopatki, wystający brzuch, płaskostopie, koślawe pięty, kolana itp.). Dostęp do gimnastyki korekcyjnej w przedszkolach jest dla wielu dzieci ograniczony. Niemniej, podejmowana raz w tygodniu gimnastyka korekcyjna to za mało by móc efektywnie zapobiegać i korygować wady postawy. 

U każdego dziecka, nawet jeśli aktualnie ma prawidłową sylwetkę, może rozwinąć się wada postawy, dlatego tak ważna jest profilaktyka. Do efektywnego zapobiegania i korekcji wad postawy niezbędne jest podejmowanie ćwiczeń co najmniej 4 razy w tygodniu w domu. Aby było to możliwe, ćwiczenia muszą stać się prawdziwą zabawą, taką którą dziecko tak polubi, że samo będzie się jej domagało. Kto ma się bawić? Każdy, bez względu na to, czy ma wadę postawy czy nie. Dzieci mogą bawić się z rodzicami, ale także z rodzeństwem, kolegami albo same.

Część praktyczna

Zapoznanie rodziców z przykładami ćwiczeń ruchowych oraz propozycjami fabuły zabawy do wykorzystania w warunkach domowych.

Zabawa nr 1 „Strażak” 

Potrzebne pomoce: 10 zabawek

Dziecko siedzi w siadzie skrzyżnym. Przekazuje sobie różne przedmioty za plecami, w taki sposób, że lewa ręka podaje przedmiot od góry zza lewego barku i za plecami do prawej ręki, która chwyta ten przedmiot od dołu. Po np. 10 zabawkach, zamiana rąk.

Cel ćwiczenia: Podczas zabawy wzmacniane są mięśnie ściągające łopatki, rozciągane są mięśnie piersiowe, poprawiana jest ruchomość stawów ramiennych.

Propozycja fabuły: W domu zabawek wybuchł ogromny pożar! Jesteś strażakiem/czką i tylko Ty możesz je uratować. Ponieważ dach się zawalił, jest tylko jedna droga ewakuacyjna: z tyłu za Twoimi plecami! Usiądź w siadzie skrzyżnym, chwyć zabawkę do jednej ręki i podaj ją od góry za barkiem do drugiej ręki, która będzie po nią sięgała od dołu, za plecami. Bardzo dobrze! Teraz uratuj kolejną osobę.

Zabawa nr 2 „Zaklęcia”

Potrzebne pomoce: Jedna zabawka

Dziecko leży na plecach i trzyma za kostki stojącego za nim rodzica. Ma uniesione wysoko nogi, a maskotka trzymana przez rodzica spycha je. Dziecko jej na to nie pozwala i zaraz wraca nogami do pozycji wyjściowej.

Cel ćwiczenia: Podczas zabawy wzmacniane są mięśnie brzucha oraz kończyn dolnych.

Propozycja fabuły: Ta zabawka to czarownica, która chce rzucić zaklęcie na Twoje nogi, żeby opadły na ziemię. Zobaczymy kto z Was ma większą moc. Zabawka będzie próbowała zepchnąć Twoje nogi na ziemię, ale Ty jej na to nie pozwalaj. Jeśli jej się uda, szybko wracaj nogami z powrotem na miejsce. Rodzic „mówi” zabawką np. „Czary mary hokus o niechaj nogi pójdą na dół” i popycha je na dół, a dziecko z powrotem podnosi nogi do poprzedniej pozycji.

Zabawa nr 3 „Trampolina wodna”

Potrzebne pomoce: 10 zabawek

Dziecko leży na brzuchu. Ma uniesione, wyprostowane, złączone ręce, na które wskakują po kolei zabawki. Rodzic delikatnie „skacze zabawką” po rękach dziecka.

Cel ćwiczenia: Podczas zabawy wzmacniane są mięśnie prostownika grzbietu odcinka piersiowego kręgosłupa, odcinka szyjnego oraz ramion.

Propozycja fabuły: Twoje zabawki uwielbiają skakać do wody z trampoliny. Niestety ich trampolina zepsuła się i jest im teraz bardzo smutno. Może Ty zastąpisz im ich ukochaną trampolinę? Maskotki proszą: „Prosimy, tak bardzo chcemy wskakiwać do wody z trampoliny!”. Połóż się na brzuchu, wyciągnij i złącz ręce – to będzie właśnie ich trampolina. Uwaga skaczą! Rodzic porusza maskotką, która biegnie po plecach i głowie dziecka, wskakuje na „trampolinę”, chwilę po niej skacze – dziecko sztywno trzyma uniesione i wyprostowane ręce – aż w końcu wskakuje do wody.

Zabawa nr 4 „Tunel”

Potrzebne pomoce: 10 zabawek

Dziecko kładzie się na plecach, ugina nogi w kolanach, stopy kładzie na ziemi i unosi wysoko pośladki. Obok niego leży np. 10 samochodów/zabawek, które umieszcza pod swoimi plecami/przeprowadza je na drugą stronę.

Cel ćwiczenia: Podczas zabawy wzmacniane są mięśnie pośladkowe i mięśnie brzucha.

Propozycja fabuły: Maskotki muszą dostać się do wesołego miasteczka. Nie mogą jednak przejść na drugą stronę bardzo ruchliwej ulicy. Może mogłyby przejść jakimś przejściem podziemnym? Stwórz dla nich tunel pod którym będą mogły przedostać się i przeprowadź je na drugą stronę. Połóż się na plecach, ugnij nogi w kolanach i podnieś wysoko pośladki do góry. Bardzo dobrze! Teraz przeprowadź pod sobą zabawki na drugą stronę ulicy.

Zabawa nr 5 „Wyrzutnia”

Potrzebne pomoce: 10 zabawek

Dziecko siedzi z nogami ugiętymi, między stopami trzyma maskotkę, ręce oparte z tyłu za plecami. Dziecko wyrzuca maskotkę wysoko w górę. Przed wyrzutem rodzic sprawdza, czy zabawka jest bezpiecznie zapięta – próbuje wyjąć zabawkę ze stóp dziecka, ale ono mu na to nie pozwala (lekko „siłuje” się z dzieckiem, pozwalając mu wygrać). Zabawka powinna być przytrzymywana między podeszwami stóp, a nie pomiędzy ich przyśrodkowymi krawędziami (czyli stopy powinny być skręcone do siebie).

Cel ćwiczenia: Podczas zabawy wzmacniane są mięśnie przeciwdziałające płaskostopiu. Im bardziej dziecko będzie skręcało do siebie stopy (przytrzymywało zabawkę podeszwowymi stronami stóp), tym bardziej będzie angażowało mięśnie przeciwdziałające koślawości stóp. Wzmacniane są też mięśnie brzucha.

Propozycja fabuły: Twoje zabawki jadą na wakacje lub urodziny itp., ale za późno wyszły z domu i mogą teraz spóźnić się na pociąg/samolot. Szybko chwyć je między stopami i rzuć do mnie. Może jeszcze zdążą! Żeby rzut się udał, stopy muszą być do siebie skręcone– przytrzymuj zabawkę podeszwami stóp, a nie ich bokami. Muszę tylko sprawdzić, czy na pewno mocno je trzymasz. Będę próbował/a wyjąć je z Twoich stóp, ale Ty mi na to nie pozwalaj. Bardzo dobrze. Teraz wyrzuć zabawkę wysoko w górę.

Zabawa nr 6 „Taki ciężki”

Potrzebne pomoce: 10 zabawek

Dziecko stoi w lekkim rozkroku wykonuje skłon tułowia w przód zginając stawy kolanowe na zewnątrz tak aby kolana się nie stykały. Podnosi zabawką z podłogi i wrzuca ją do pojemnika lub obręczy.

Cel ćwiczenia: wzmacnianie mięśni kończyn dolnych, przeciwdziałanie koślawości kolan.

Propozycja fabuły: Zabawki są bardzo ciężkie, chyba za dużo zjadły kolacji a chce im się spać. Pomóż ich położyć do łóżka każdego z osobna bo zapada już noc. Stań w lekkim rozkroku, kucnij i podnieś zabawkę.

Zabawa nr 7 „Samolot”

Potrzebne pomoce: 5 zabawek

Stanie w lekkim rozkroku przed dzieckiem leżą krążki lub zabawki ułożone w pół kole. Jedna kończyna w osi odpowiednio staw biodrowy, kolanowy i skokowy. Kolano w lekkim ugięciu ustabilizowane przez ręką rodzica, natomiast druga noga wykonuje ruchy w przód, w bok, w tył dotykając przedmiotów leżących na ziemi. Zmiana nóg.

Cel ćwiczenia: wzmacnianie mięśni kończyn dolnych, przeciwdziałanie koślawości kolan.

Propozycja fabuły: Nogi to samoloty, które latają nad kolorowymi wyspami, jedna noga zostaje na lotnisku (samolot) a druga lata na różne wyspy znajdujące się na ziemi. Ląduje na wyspie z przodu, z boku, z tyłu i wraca na lotnisko lub ląduje na wyspie niebieskiej, zielonej itp.

EWALUACJA

Rozdanie rodzicom karty informacyjnej – wskazówek jak ćwiczyć z dzieckiem w domu.

ZAKOŃCZENIE

Podziękowanie rodzicom za udział w warsztatach.

Wskazówki dla Rodziców!

1.Na początku dziecko może mieć problemy z prawidłowym wykonaniem zadania. Najważniejsze jest to, żeby dziecka nie zniechęcić. Jego mięśnie z czasem się wzmocnią i prawidłowe wykonanie zadania nie będzie stanowiło żadnych problemów. Na początku dajmy szansę na oswojenie się dziecka z zabawą. Później możemy próbować dodawać delikatną korekcję mówiąc, np. że w czasie leżenia na brzuchu ma starać się mieć uniesione łokcie w górze. Obserwujmy dziecko jak sobie radzi i płynnie dopasowujmy liczbę powtórzeń.

2.To Wy – Rodzice najlepiej znacie swoje dziecko i wiecie w co najchętniej lubi się bawić. Przedstawione fabuły są tylko i wyłącznie propozycją. Dopasowujcie się do dziecka. Z czasem jak zrozumie sens wykonywanych zadań, samo może zacząć proponować Wam treść zabawy.

3. Ilość powtórzeń jest zależna tylko i wyłącznie od możliwości i potrzeb dziecka. Najważniejsza jest dobra ZABAWA. Nie upierajmy się, żeby dziecko zrobiło 10 powtórzeń, jeśli stęka już przy czwartym. Nie znaczy to też, żeby nie zachęcać dziecka do delikatnego przekraczania swoich możliwości. Bardzo dobrą motywacją do wykonania określonej liczby powtórzeń jest powiedzenie dziecku przed zabawą, ile zabawek ma uratować/ przenieść/ nakarmić/wyleczyć…

4. Dzieci uwielbiają czuć się ważne i pomocne. Pamiętajmy, żeby każda zabawka zawsze po udzieleniu jej jakieś pomocy wylewnie za to dziecku podziękowała (wyściskała go, dała buziaka, radośnie podziękowała).

5. Gorąco zapraszam rodziców do zabawy. Zachęcam do przełamania się i „mówienia” zabawkami. Zobaczycie, że dziecko o wiele chętniej wykona zadanie, gdy poprosi ją o to potrzebująca maskotka. Im więcej serca włożycie w zabawę, tym dziecko chętniej będzie podejmowało wyzwania ruchowe.

6. Niech zabawy towarzyszą Wam w trakcie całego dnia. Mogą stać się częścią Waszych rytuałów, np. możecie iść myć zęby/na kolację zawsze po zewnętrznych krawędziach stopy/na piętach/chodem gąsiennicowym.

7. Dzieci bardziej angażują się w zabawę, jeśli jest ona w jakiś sensie „logiczna”. To oznacza, że chętniej będzie „ratowało” 20 zabawek niż 20 razy tę samą…

Autor: Beata Jaskólak – Czytelniczka Portalu